ಚಂಡೀಗಢ: 1993ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ತರ್ನ್ ತಾರನ್ ನಕಲಿ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ನಲ್ಲಿ ಏಳು ಅಮಾಯಕ ಜೀವಗಳನ್ನು ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಂತರ, ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ 32 ವರ್ಷಗಳ ದೀರ್ಘ ಹೋರಾಟವು ಕೊನೆಗೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗಿದೆ. ಈ ಭೀಕರ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಮಡಿದ ಶಿಂಧರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಪುತ್ರ ನಿಶಾನ್ ಸಿಂಗ್, ತಮ್ಮ ತಾಯಿ ನರಿಂದರ್ ಕೌರ್ ಅನುಭವಿಸಿದ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಅವಿರತ ಹೋರಾಟವೇ ಇಂದಿನ ಈ ತೀರ್ಪಿಗೆ ಕಾರಣ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಇದೀಗ 32 ವರ್ಷದ ನಿಶಾನ್ ಅವರ ತಾಯಿ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸಾಕಲು ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಭಾವುಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ತಂದೆ ಶಿಂಧರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದಾಗ, ನರಿಂದರ್ ಕೌರ್ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದರು. ದುರ್ಘಟನೆಯ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ನಿಶಾನ್ ಜನಿಸಿದರು. ಇದೀಗ ಮೊಹಾಲಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸಿಬಿಐ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಐವರು ಮಾಜಿ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಸಿರುವ ಜೀವಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಕೊಂಚ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿದೆ. ಸಿಬಿಐ ವಿಶೇಷ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ಬಲ್ಜಿಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಸರಾ ಅವರು ಈ ಐವರು ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪಿತೂರಿ, ಕೊಲೆ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನಾಶದ ಆರೋಪಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ದೋಷಿಗಳು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ, ಸೋಮವಾರ ಶಿಕ್ಷೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಗಾದವರು:
ಭೂಪಿಂದರ್ಜಿತ್ ಸಿಂಗ್: ಅಂದಿನ ಉಪ ಪೊಲೀಸ್ ವರಿಷ್ಠಾಧಿಕಾರಿ, ಎಸ್ಎಸ್ಪಿ ಆಗಿ ನಿವೃತ್ತರಾಗಿದ್ದರು.
ದೇವಿಂದರ್ ಸಿಂಗ್: ಅಂದಿನ ಸಹಾಯಕ ಸಬ್ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್, ಡಿಎಸ್ಪಿ ಆಗಿ ನಿವೃತ್ತರಾಗಿದ್ದರು.
ಗುಲ್ಬರ್ಗ್ ಸಿಂಗ್: ಅಂದಿನ ಸಹಾಯಕ ಸಬ್ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್.
ಸುಬಾ ಸಿಂಗ್: ಅಂದಿನ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್.
ರಘ್ಬೀರ್ ಸಿಂಗ್: ಅಂದಿನ ಎಎಸ್ಐ.
ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಪ್ರಕರಣದ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಗುರುದೇವ್ ಸಿಂಗ್, ಸಬ್ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಜ್ಞಾನ್ ಚಂದ್, ಎಎಸ್ಐ ಜಗೀರ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯ ಪೇದೆಗಳಾದ ಮೊಹಿಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಹಾಗೂ ಅರೂರ್ ಸಿಂಗ್ ಎಂಬ ಇತರ ಐವರು ಆರೋಪಿಗಳು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ.
ಘಟನೆಯ ವಿವರಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆ
ಈ ಮಾಜಿ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಜುಲೈ 12, 1993 ಮತ್ತು ಜುಲೈ 28, 1993ರಂದು ನಡೆದ ನಕಲಿ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾದ ಶಿಂಧರ್ ಸಿಂಗ್, ದೇಸಾ ಸಿಂಗ್, ಸುಖ್ದೇವ್ ಸಿಂಗ್, ಮತ್ತು ಇತರ ನಾಲ್ವರು ನಾಗರಿಕರು, ಅಂದರೆ ಬಲ್ಕಾರ್ ಸಿಂಗ್, ಮಂಗಲ್ ಸಿಂಗ್, ಸಾರಬ್ಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಹರ್ವಿಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಪಂಜಾಬ್ನಲ್ಲಿ ಅಪರಿಚಿತ ಶವಗಳ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ 1996ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 12ರಂದು ಆದೇಶ ನೀಡಿದ ನಂತರ ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಸಿಬಿಐಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಲಾಯಿತು. ಶಿಂಧರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಪತ್ನಿ ನರಿಂದರ್ ಕೌರ್ ಅವರು ನೀಡಿದ ದೂರಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಸಿಬಿಐ 1999ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಸಂತ್ರಸ್ತರ ಕುಟುಂಬದ ಆಕ್ರಂದನ ಮತ್ತು ಆಗ್ರಹ
ಶಿಂಧರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಪುತ್ರ ನಿಶಾನ್ ಸಿಂಗ್ ಮಂಗಳವಾರ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, “ತಮ್ಮ ತಾಯಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೋರಾಡಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. “ಇದು ನಮ್ಮಂತಹ ಬಡ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೀರ್ಘ ಹೋರಾಟವಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ತಾಯಿ ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು,” ಎಂದು ತರ್ನ್ ತಾರನ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ರಾಣಿವಾಲಾ ಗ್ರಾಮದ ನಿವಾಸಿಯಾಗಿರುವ ನಿಶಾನ್ ತಿಳಿಸಿದರು.
ನರಿಂದರ್ ಕೌರ್ (60) ಅವರು, ತಮ್ಮ ಪತಿಯ ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೂಲಕವೇ ತಿಳಿದು ಬಂದಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ನಮಗೆ ಅವರ ದೇಹವನ್ನೂ ನೀಡಲಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಅವರು ನೋವಿನಿಂದ ನುಡಿದರು. “ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪಿನಿಂದ ನಮಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿದೆ, ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ‘ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ ಕುಟುಂಬ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಳಂಕ ಈಗ ತೊಡೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ,” ಎಂದು ಕೌರ್ ಸಂತಸ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಇದೇ ವೇಳೆ, ತಮ್ಮ ಮಗನಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗ ನೀಡುವಂತೆ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಅವರು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಂತ್ರಸ್ತರಾದ ಸಾರಬ್ಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಪತ್ನಿ ರಂಜಿತ್ ಕೌರ್, ತಮ್ಮ ಪತಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಅಂದಿನ (ಇಂದು ಶಿಕ್ಷೆಗೊಳಗಾಗಿರುವ) ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಸುಬಾ ಸಿಂಗ್ಗೆ ಜಮೀನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ 30,000 ರೂ. ಲಂಚ ನೀಡಿದ್ದಾಗಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಪೊಲೀಸರು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡದೆ, ಆತನನ್ನು 1993ರಲ್ಲಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದರು. ರಂಜಿತ್ ಕೌರ್ ಅವರ ಪತಿ ಕೊಲೆಯಾದಾಗ, ಅವರ ಪುತ್ರ ಜಗ್ಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ಗೆ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷ, ಮಗಳಿಗೆ ಮೂರು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು. ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹೋರಾಟದ ನಡುವೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ತನಗೆ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ವಿವರಿಸಿದರು. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪಿನ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ ರಂಜಿತ್ ಕೌರ್, “ಈಗ ಶಿಕ್ಷೆಗೊಳಗಾದ ಮಾಜಿ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ನಮ್ಮಂತಹ ಸಂತ್ರಸ್ತರ ಕುಟುಂಬಗಳು ಅನುಭವಿಸಿದ ನೋವು ಮತ್ತು ಸಂಕಟವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ,” ಎಂದರು. ರಂಜಿತ್ ಕೌರ್ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಪುತ್ರ ಜಗ್ಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ (ಸದ್ಯ ಕಾರ್ಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ) ಅವರಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗ ನೀಡುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಿರಂಗವಾದ ಸತ್ಯಾಂಶಗಳು
ಸಿಬಿಐ ನಡೆಸಿದ ತನಿಖೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಅಂದಿನ ಸಿರ್ಹಾಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಠಾಣಾಧಿಕಾರಿ ಗುರುದೇವ್ ಸಿಂಗ್ ನೇತೃತ್ವದ ತಂಡವು 1993ರ ಜೂನ್ 27ರಂದು ಎಸ್ಪಿಒಗಳಾದ ಶಿಂಧರ್ ಸಿಂಗ್, ದೇಸಾ ಸಿಂಗ್, ಸುಖ್ದೇವ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಇಬ್ಬರು – ಬಲ್ಕಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಹಾಗೂ ದಲ್ಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರೊಬ್ಬರ ನಿವಾಸದಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ದಿತ್ತು. ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಅಮಾಯಕರಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ದರೋಡೆ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಹೊರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಜುಲೈ 2, 1993ರಂದು ಸಿರ್ಹಾಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಶಿಂಧರ್, ದೇಸಾ ಮತ್ತು ಸುಖ್ದೇವ್ ಅವರು ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಾರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಿಸಿದರು.
ನಂತರ, ಜುಲೈ 12, 1993ರಂದು ಅಂದಿನ ಡಿಎಸ್ಪಿ ಭೂಪಿಂದರ್ಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಗುರುದೇವ್ ಸಿಂಗ್ ನೇತೃತ್ವದ ಪೊಲೀಸ್ ತಂಡವು, ದರೋಡೆ ಪ್ರಕರಣದ ತನಿಖೆಗಾಗಿ ಮಂಗಲ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಘರ್ಕಾ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳು ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಕಥೆ ಕಟ್ಟಿತು. ಆ ಗುಂಡಿನ ಚಕಮಕಿಯಲ್ಲಿ ಮಂಗಲ್ ಸಿಂಗ್, ದೇಸಾ ಸಿಂಗ್, ಶಿಂಧರ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಬಲ್ಕಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪೊಲೀಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ಆದರೆ, ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ವಿಧಿವಿಜ್ಞಾನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮತ್ತು ಮರಣೋತ್ತರ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ವರದಿಗಳು ಗಂಭೀರವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದವು. ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಸಂತ್ರಸ್ತರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಮೊದಲು ಭೀಕರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಮೃತ ದೇಹಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವುಗಳನ್ನು ‘ಅನಾಥ ಶವ’ಗಳೆಂದು ದಹನ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಜುಲೈ 28, 1993ರಂದು ಡಿಎಸ್ಪಿ ಭೂಪಿಂದರ್ಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ನೇತೃತ್ವದ ಮತ್ತೊಂದು ನಕಲಿ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ನಲ್ಲಿ ಸುಖ್ದೇವ್ ಸಿಂಗ್, ಸಾರಬ್ಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಹರ್ವಿಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಇನ್ನೂ ಮೂವರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ, ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು, ಕುಟುಂಬಗಳು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುವಂತಾಗಿದೆ.
ಕಾಶ್ಮೀರ: 370 ನೇ ವಿಧಿ ರದ್ದುಪಡಿಸಿ 6 ವರ್ಷ; ಸಂಕೇತವಾಗಿ 15 ನಿಮಿಷಗಳ “ಕತ್ತಲೆ ಆಚರಣೆಗೆ” ಕರೆ
