(ನರೇಗ ಯೋಜನೆಯ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಈ ಕೊರೊನ ಕಷ್ಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಳಸಬೇಕೆಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರು ದಿ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಬರೆದ ಲೇಖನದ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದ.)
ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತರಿ ಕಾಯ್ದೆ (ಎಂಜಿಎನ್ಆರ್ಇಜಿಎ), 2005, ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಮತ್ತು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಅಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಡವರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿತು ಮತ್ತು ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಅಭಾವದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಅವರಿಗೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಇದು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯಾಗಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಹಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅಗತ್ಯವಿರುವವರ ಕೈಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಇರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ತನ್ನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದೆ. ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು, ಅದನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ನಂತರವೂ ಸಹ ಸರ್ಕಾರವು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರು ಅದನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರವು ಜಾರಿಗೆ ತಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಿತರಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಜೊತೆಗೆ, ಸಮಪ್ಕವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಲೆಲ್ಲಾ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇಂದಿನ COVID-19 ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಸಿವು ಮತ್ತು ನಿರ್ಗತಿಕತೆಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಡ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಇದು ಮುಖ್ಯ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2005 ರಲ್ಲಿ ಎಂಜಿಎನ್ಆರ್ಇಜಿಎ ಸಂಸತ್ತಿನ ಕಾಯಿದೆಯೆಂದು ಅಧಿಸೂಚನೆ ಬಂದಿದ್ದು ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ವರ್ಷಗಳ ಹೋರಾಟದ ನಂತರ ಜನರ ಚಳುವಳಿಯಿಂದಾಗಿ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯಬಾರದು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಅವರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಜನರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಆಲಿಸಿತು. ಇದು ನಮ್ಮ 2004 ರ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬದ್ಧತೆಯಾಯಿತು ಮತ್ತು ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರವು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಬೇಗ ಅದನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುತ್ತೇನೆ.
ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆ ಸರಳವಾಗಿತ್ತು: ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತದ ಯಾವುದೇ ನಾಗರಿಕನಿಗೆ ಈಗ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಹಕ್ಕಿದೆ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರವು ಒದಗಿಸಿದ ಕನಿಷ್ಠ ವೇತನದೊಂದಿಗೆ 100 ದಿನಗಳ ಕೆಲಸದ ಭರವಸೆ ಇದೆ. ಮತ್ತು ಅದು ತನ್ನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಬಹಳ ಬೇಗನೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿತು – ತಳಮಟ್ಟದ ಬೇಡಿಕೆ ಆಧಾರಿತದ, ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಹಕ್ಕು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಗಿದ್ದುಇದು ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದೆ. ಪ್ರಾರಂಭವಾದ 15 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರನ್ನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪಾರುಮಾಡಿದೆ.
“ಒಂದು ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಅಪಹಾಸ್ಯವು ವಿಫಲವಾದಾಗ ಅದು ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಇದು ನಿಜವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಎಂಜಿಎನ್ಆರ್ಇಜಿಎಗಿಂತ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ. ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ನಂತರ, ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸುವುದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡರು. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವನ್ನು ತಮ್ಮ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಟೀಕಿಸಿದರು. ಈ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಅವರು “ನಿಮ್ಮ ವೈಫಲ್ಯದ ಜೀವಂತ ಸ್ಮಾರಕ” ಎಂದು ಕರೆದರು. ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಎಂಜಿಎನ್ಆರ್ಇಜಿಎಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿತು. ಅದನ್ನು ಟೊಳ್ಳಾಗಿಸಿತು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿತು. ಆದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳ ನಿರಂತರ ತೀವ್ರ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಬೇಕಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಸ್ವಚ್ಛಭಾರತ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಅವಾಸ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತರಲು ಯತ್ನಿಸಿತು. ಅವು ಕೂಡ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಗಳಾಗಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಮುಂದಿಟ್ಟಿತು. ಈ ನಡುವೆ ನರೇಗ ಕಾರ್ಮಿಕರ ವೇತನ ಪಾವತಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ವಿಳಂಬ ಮಾಡಿತು ಮತ್ತು ಕೆಲಸ ನೀಡುವುದನ್ನು ಸಹ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿತು.
COVID-19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಮತ್ತು ಅದು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ಯಾತನೆ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಚಿಂತೆಗೀಡುಮಾಡಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಕುಸಿತದಲ್ಲಿದ್ದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದೆ. ಇದು ಯುಪಿಎಯ ಪ್ರಮುಖ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪರಿಹಾರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಮರಳಲು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕೆಲಸವು ಪದಗಳಿಗಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವರು ನರೇಗ ಯೋಜನೆಗೆ 1 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುದಾನ ನೀಡಿಲ್ಲ. 2020ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ, 2.19 ಕೋಟಿ ಕುಟುಂಬಗಳು ಕಾಯಿದೆಯ ಮೂಲಕ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಗರಿಷ್ಠ ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದು ನಿರುದ್ಯೋಗದ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ತಿರುಚಲು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಯೋಜಿಸುತ್ತಿರುವುದು. ಆದರೆ ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಲೋಕೋಪಯೋಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ತೀವ್ರ ಬಡತನದಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದೆ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಇದು ಪಂಚಾಯತಿ ರಾಜ್ ಅನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಿತು, ಕ್ಲೈಮೇಟ್ ಚೇಂಜ್ ತಗ್ಗಿಸಲು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿತು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ದೇಶವು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ವೇತನವನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಮಹಿಳೆಯರು, ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ, ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡ ಮತ್ತು ಇತರ ದುರ್ಬಲ ಜನರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ಇದು ಅವರಿಗೆ ಅವರಿಗೆ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಜೀವನವನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಇಂದಿನ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು ಸಬಲೀಕರಣಗೊಳಿಸಲು ಈ ಸ್ಥಾಪಿತ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಈಗ, ನಿರಾಶೆಗೊಂಡ ಕಾರ್ಮಿಕರು ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಣಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಉದ್ಯೋಗದಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿ, ಅಸುರಕ್ಷಿತ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಮತ್ತು ಎಂಜಿಎನ್ಆರ್ಇಜಿಎಯ ಮೌಲ್ಯವು ಇಂದಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ. ಪರಿಹಾರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸುವುದರ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರಬೇಕು. ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರೋಗ್ರಾಂನಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಜಾಬ್ ಕಾರ್ಡ್ಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು ಒಂದು ತಕ್ಷಣದ ಹಂತವಾಗಿರಬೇಕು. ಎಂಜಿಎನ್ಆರ್ಇಜಿಎ (ನರೇಗ) ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಲ್ಲದ ಕಾರಣ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ಕೊಡಗೆಯಾದ ಪೂರ್ಣ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆದ ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಹಂತಕ್ಕೆ ತರಬೇಕು. ಲೋಕೋಪಯೋಗಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳಿಗೆ ಹಣ ಹಂಚಿಕೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು. ಕೆಲಸದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಗ್ರಾಮ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಬಿಡಬೇಕು. ಸ್ಥಳೀಯ ಚುನಾಯಿತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ವಾಸ್ತವತೆಗಳು, ಕಾರ್ಮಿಕರ ಲಭ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಹಳ್ಳಿಯ ಅಗತ್ಯತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬಜೆಟ್ ಅನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆ. ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದಕತೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಆದಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮತ್ತು ಪರಿಸರವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ಬಾಳಿಕೆ ಬರುವ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.
ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ, ನಿರುದ್ಯೋಗ ಭತ್ಯೆಯನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾವತಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಸರ್ಕಾರವು ಈ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಣವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಜನರ ಕೈಗೆ ನೀಡಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ಜಾಬ್ ಕಾರ್ಡುದಾರರಿಗೆ ಕೆಲಸದ ದಿನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು 200ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನೋಂದಾಯಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಗಮನ ಹರಿಸಿಲ್ಲ. ಎಂಜಿಎನ್ಆರ್ಇಜಿಎಗೆ ಮುಕ್ತ-ನಿಧಿಯನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಎಂಜಿಎನ್ಆರ್ಇಜಿಎ (ನರೇಗ) ತನ್ನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಯುಪಿಎ ಆಡಳಿತದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುಧಾರಿಸಿತು ಮತ್ತು ವಿಕಸನಗೊಂಡಿತು. ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಲೆಕ್ಕಪರಿಶೋಧನೆ, ಪಾರದರ್ಶಕತೆ, ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಮುಕ್ತತೆ ಮತ್ತು ಓಂಬುಡ್ಸ್ಮನ್ ನೇಮಕ ಮೂಲಕ ಜನರು ಸರ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉತ್ತಮ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ನವೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿವೆ. ಇದು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯ ಮಾದರಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.
ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಕೆಳಅಂದಾಜು ಮಾಡಿದೆ. ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮನವಿ, ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಮಯ, ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡುವ ಸಮಯವಲ್ಲ. ಇದು ಬಿಜೆಪಿ ವಿರುದ್ಧ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಭಾರತದ ಜನರಿಗೆ ಅವರ ಅಗತ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಬಳಸಿ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತರಿ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಪದವೀಧರರ ಕತೆಗಳು: ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸ್ಥಿತಿ ಗಂಭೀರ
