ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯ ಮತ್ತು ಮನೋವಿಕೃತ ವಸ್ತುಗಳ (ಎನ್ಡಿಪಿಎಸ್) ಕಾಯ್ದೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದ್ದ ಮೂವರು ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ 10 ಲಕ್ಷ ರೂ. ಪಾವತಿಸುವಂತೆ ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಿದೆ.
“ಬಂಧನದ ದಿನಾಂಕದಿಂದ ಜಾಮೀನು ಇಲ್ಲದೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಕೆ.ಕೆ. ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಗಮನಿಸಿದರು.
“ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸುವವರು ಪಿ.ಡಬ್ಲ್ಯೂ.2, ಪಿ.ಡಬ್ಲ್ಯೂ3 ಮತ್ತು ಪಿ.ಡಬ್ಲ್ಯೂ.4 ನಿಂದ ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅರ್ಹರು, ಅದನ್ನು ಅವರು ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಪಾವತಿಸಬೇಕಾದ 10 ಲಕ್ಷ ರೂ. ಎಂದು ಲೆಕ್ಕಹಾಕಲಾಗಿದೆ” ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿದೆ.
ನ್ಯಾಯಯುತ ತನಿಖೆ ಮತ್ತು ವಿಚಾರಣೆಯು ಆರೋಪಿಯ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳಾಗಿವೆ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಕರಣದ ನಿಜವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿತು.
“ನ್ಯಾಯಯುತ ತನಿಖೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಯುತ ವಿಚಾರಣೆ ಆರೋಪಿಯ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು. ಹಲವಾರು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲದೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದೆ ನಿಜವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವುದು ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಸಿಕ್ಯೂಷನ್ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ” ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ವತಂತ್ರ ತನಿಖೆ ನಡೆಸುವಂತೆ ಪೊಲೀಸ್ ಮಹಾನಿರ್ದೇಶಕರಿಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿತು.
ಎನ್ಡಿಪಿಎಸ್ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 8(ಸಿ) ಜೊತೆಗೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 20(ಬಿ)(ii)(ಸಿ) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಪರಾಧ ಸಾಬೀತು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಮೇಲ್ಮನವಿಯನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಜೂನ್ 26, 2021 ರಂದು, ಮಧುರೈ ನಗರದ ತಿದೀರ್ನಗರ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಪೊಲೀಸ್ ಸಬ್ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ಗೆ ಅಕ್ರಮ ಗಾಂಜಾ ವ್ಯವಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ಎಂಬುದು ಪ್ರಾಸಿಕ್ಯೂಷನ್ ವಾದವಾಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ತಂಡದ ಸದಸ್ಯರೊಂದಿಗೆ, ಸಬ್ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 11:40 ಕ್ಕೆ ಘಟನಾ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದರು, ಅಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಗಳು 24 ಕೆಜಿ ಗಾಂಜಾವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಮೊದಲ ಆರೋಪಿಯು ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರರ ಭಾಗಿಯಾಗಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು.
ಸಹ-ಆರೋಪಿಯ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಅಪರಾಧದಲ್ಲಿ ಅವರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಮೇಲ್ಮನವಿ ವಾದಿಸಿದರು. ವಸೂಲಾತಿ ಮಹಾಜರ್ನಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರರ ಸಹಿಯನ್ನು ಪಡೆಯದ ಕಾರಣ ಘಟನೆಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವರ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯು ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಲಾಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಇರಿಸಲಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಅವರ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸಲಾಯಿತು.
ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸಬ್ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಧಿಕಾರಿ ಉಳಿದ ಆರೋಪಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರರ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪ್ರಸಿಕ್ಯೂಷನ್ ವಕೀಲರು ವಾದಿಸಿದರು. ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ನಂಬಲು ಏನನ್ನೂ ತೋರಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು.
ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರರಿಂದ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಸಹ-ಆರೋಪಿಯ ಸರಳ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಯು ಆರೋಪಿಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು ಸಾಕ್ಷಿ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಗಮನಿಸಿತು. ಆರೋಪಿಗಳು ಗಾಂಜಾ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಘಟನಾ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರರ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಆರೋಪಿಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅದು ಗಮನಿಸಿತು.
ಪೊಲೀಸ್ ಸಾಕ್ಷಿಯ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಲು, ಕಾರ್ಯವಿಧಾನದ ಅನುಸರಣೆ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡಬೇಕು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಹೇಳಿತು. ಘಟನೆಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಯ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು, ಮಹಜರುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಹಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು, ಆದರೆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಅದು ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೋರ್ಟ್ ಗಮನಿಸಿತು.
ಅಧಿಕಾರಿಯು ಕೈಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಬರೆದಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರೂ, ಟೈಪ್ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಹಾಜರುಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಗಮನಿಸಿತು. ಕಾಯಿದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 57 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಲಾದ ತಕ್ಷಣದ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸದ ಕಾರಣ ಈ ದಾಖಲೆಯು ನಕಲಿ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು. ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ, ಎಫ್ಐಆರ್ ಅನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಗಮನಿಸಿತು.
ಎಸ್ಐಆರ್ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಗಂಭೀರ ಸವಾಲು: ಪಿಣರಾಯಿ ವಿಜಯನ್ ಎಸ್ಐಆರ್ಗೆ ವಾಗ್ದಾಳಿ
