ಕೋಲ್ಕತ್ತಾ: ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಮುರ್ಷಿದಾಬಾದ್ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾಳಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಕುಟುಂಬವೊಂದರ ನಾಲ್ವರು ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಪೊಲೀಸರು ಮನೆಯಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ದು, ಅವರು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ಬಿಎಸ್ಎಫ್ಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪೊಲೀಸರು ಹೇಳಿರುವ ಪ್ರಕರಣ ಇದೀಗ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ. ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿ 60 ವರ್ಷದ ತಂದೆ ದಬ್ಲು ಸೈಖ್ ಹಾಗೂ ಅವರ 29, 20 ಮತ್ತು 16 ವರ್ಷದ ಮೂವರು ಪುತ್ರರು ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆ ಬಾಂಗ್ಲಾರ್ ಮನಬಾಧಿಕರ್ ಸುರಕ್ಷಾ ಮಂಚ (MASUM) ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ವಾಸ, ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿನ ದಾಖಲೆಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಗುರುತಿನ ದಾಖಲೆಗಳು ಅವರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಕುರಿತು ಸ್ವತಂತ್ರ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪರಿಶೀಲನೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿವೆ.
ಮುರ್ಷಿದಾಬಾದ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸುತಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಬಲಿಯಾಘಾಟಿ ಗ್ರಾಮದ ನಿವಾಸಿಗಳಾದ ದಬ್ಲು ಸೈಖ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಪುತ್ರರಾದ ಕಯೆಮ್ ಸೈಖ್, ರಾಜೌಲ್ ಸೈಖ್ ಹಾಗೂ ಅಸ್ಮೌಲ್ ಸೈಖ್ ಅವರನ್ನು ಆಗಸ್ಟ್ 13 ಅಥವಾ 14ರ ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಪೊಲೀಸರು ಮನೆಯಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ದಬ್ಲು ಅವರ ಪತ್ನಿ ಜಹಾನಾರಾ ಬೀಬಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಿಖರ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ ಎಂದು MASUM ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ. ಕುಟುಂಬದ ಪ್ರಕಾರ, ಮೊದಲು ದಬ್ಲು ಅವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಗಿತ್ತು. ಬಳಿಕ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಲು ಕುಟುಂಬದವರು ಸಮೀಪದ ಪೊಲೀಸ್ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದಾಗ, ಅವರ ಮೂವರು ಪುತ್ರರನ್ನೂ ಪೊಲೀಸರು ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆದಿರುವುದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ.
ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನಾಲ್ವರೂ ‘ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ’ ಪ್ರಜೆಗಳು, ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕರಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು ಎಂಬ ಆರೋಪವೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ನಾಲ್ವರು ಈಗ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಕ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಜಹಾನಾರಾ ಬೀಬಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸುತಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯ ಉಸ್ತುವಾರಿ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಅವಿಜಿತ್ ಬಸು ಮಲ್ಲಿಕ್ ಅವರು ನಾಲ್ವರೂ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಬಿಎಸ್ಎಫ್ಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ಅವರು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ನಾಲ್ವರನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ದೃಢೀಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ.
ಈ ಪ್ರಕರಣದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ದಬ್ಲು ಸೈಖ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಪುತ್ರ ಕಯೆಮ್ ಸೈಖ್ ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದವು ಎಂಬುದು. ವಿಶೇಷ ತೀವ್ರ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ (SIR) ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಬಳಿಕವೂ ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು ಮತ್ತು 2026ರ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ದಬ್ಲು ಹಾಗೂ ಕಯೆಮ್ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿದ್ದರು ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಅವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಗಳು ತಿಳಿಸಿವೆ. ದಬ್ಲು ಅವರ ತಂದೆ ಎಸ್ಕೆ ಸಮ್ಜಾನಿ ಅವರ ಹೆಸರೂ ಸುತಿ ವಿಧಾನಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ 1966 ಮತ್ತು 1995ರಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿತ್ತು ಎನ್ನುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ದಾಖಲೆ.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ದಬ್ಲು ಸೈಖ್ ಅವರ ಬಳಿ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್, ಪಡಿತರ ಚೀಟಿ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಗುರುತಿನ ಹಾಗೂ ನಿವಾಸ ದಾಖಲೆಗಳಿವೆ ಎಂದು MASUM ಹೇಳಿದೆ. ಈ ದಾಖಲೆಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಸ್ವತಃ ಭಾರತೀಯ ಪೌರತ್ವವನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅವರನ್ನು ವಿದೇಶಿ ಪ್ರಜೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವ ಮುನ್ನ ಈ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಸಮಗ್ರ ಹಾಗೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆದಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಅವು ಎತ್ತುತ್ತವೆ.
ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ MASUM ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದೆ ಹಲವು ನೇರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿದೆ. ದಬ್ಲು ಸೈಖ್ ಅವರನ್ನು ಯಾವ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಯಾವ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ಪ್ರಜೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು? ಅವರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗಿತ್ತೇ? ಗಡೀಪಾರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಲಿಖಿತ ಆದೇಶ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಹುದ್ದೆ ಏನು? ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಆಧಾರವಾದ ವರದಿ ಯಾವುದು? ವಿದೇಶಿಯರ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನೋಂದಣಿ ಕಚೇರಿ (FRRO)ಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯಿತು? ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಬಿಎಸ್ಎಫ್ಗೆ ಯಾವ ದಿನಾಂಕ, ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಲಾಯಿತು? ಗಡೀಪಾರು ಅಥವಾ ಗಡಿಯಾಚೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ಕುರಿತು ದಾಖಲೆಗಳಿವೆಯೇ? ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಈ ನಾಲ್ವರೂ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ಪ್ರಜೆಗಳೇ ಎಂದು ದೃಢಪಡಿಸಿರುವ ಯಾವುದೇ ದಾಖಲೆ ಇದೆಯೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಸಂಘಟನೆ ಎತ್ತಿದೆ.
ಕುಟುಂಬದ ನಾಲ್ವರು ಸದಸ್ಯರನ್ನೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ‘ವಿದೇಶಿ’ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದೂ ಮತ್ತೊಂದು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ದಬ್ಲು ಸೈಖ್ ಅವರ ಇತರ ಪುತ್ರರು ಹಾಗೂ ಪುತ್ರಿಯರು ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಪ್ರಜೆಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಿ ಬಂಧಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು MASUM ಹೇಳಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದ ಕೆಲವು ಸದಸ್ಯರನ್ನು ವಿದೇಶಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಇತರರನ್ನು ಭಾರತೀಯರೆಂದು ಮುಂದುವರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಧಾರವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ವಿವರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸಂಘಟನೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದೆ.
ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ 16 ವರ್ಷದ ಅಸ್ಮೌಲ್ ಸೈಖ್ ಅವರನ್ನು ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆದಿರುವುದು ವಿಶೇಷ ಕಳವಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಕನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಕುಟುಂಬದ ಇತರ ಸದಸ್ಯರ ಕುರಿತು ಮಾಡಲಾದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆರೋಪದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು MASUM ಹೇಳಿದೆ. ಅಪ್ರಾಪ್ತನ ವಯಸ್ಸು, ಗುರುತು, ಕುಟುಂಬದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದು ಸಂಘಟನೆಯ ವಾದ. ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಕನನ್ನು ವಯಸ್ಕ ವಿದೇಶಿ ಪ್ರಜೆಯಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಮೊದಲು ಅನ್ವಯಿಸುವ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಸುರಕ್ಷತೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದೂ ತನಿಖೆಯಾಗಬೇಕಿದೆ.
ಇಡೀ ಪ್ರಕರಣದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿರುವುದು ‘ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ’ ಎಂಬ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬಳಸಲಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಬಡತನ, ಬಂಗಾಳಿ ಭಾಷೆ ಮಾತನಾಡುವುದು, ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು ಎಂಬುದು, ಗಡಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ಅಥವಾ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ವಿದೇಶಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು MASUM ವಾದಿಸಿದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ವೈಯಕ್ತಿಕ ದಾಖಲೆಗಳು, ಹಿಂದಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ದಾಖಲೆಗಳು, ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯ ದಾಖಲೆಗಳು ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದೆ.
MASUM ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಕೀರ್ತಿ ರಾಯ್ ಅವರು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿರುವ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ, ಕುಟುಂಬದ ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಗಡೀಪಾರು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವಂತೆ ಆಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪೊಲೀಸ್ ಪರಿಶೀಲನಾ ವರದಿಗಳು, FRRO ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ದಾಖಲೆಗಳು, ಬಿಎಸ್ಎಫ್ಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿದ ದಾಖಲೆಗಳು, ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳಾಂತರದ ವಿವರಗಳು ಹಾಗೂ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ಸಂವಹನಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ಕುಟುಂಬದ ಬಂಧನ, ವಶದಲ್ಲಿಟ್ಟಿರುವ ಅವಧಿ, ಸ್ಥಳಾಂತರ ಮತ್ತು ಗಡೀಪಾರು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್, ಗುಪ್ತಚರ ಮತ್ತು ವಲಸೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಪಾತ್ರದ ಕುರಿತು ಸ್ವತಂತ್ರ ಹಾಗೂ ಕಾಲಮಿತಿಯ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಬೇಕು ಎಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನೂ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ಘಟನೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಕರಣವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯದೆ, ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾಳಿ ಮಾತನಾಡುವ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ‘ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ’ ಅಥವಾ ‘ನುಸುಳುಕೋರರು’ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಆರೋಪಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ 2025ರ ಏಪ್ರಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಪಹಲ್ಗಾಮ್ ದಾಳಿಯ ಬಳಿಕ ಹಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಗಾಳಿ ಮಾತನಾಡುವ, ಬಹುತೇಕ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯದ ಜನರನ್ನು ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆದು ತಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಪೌರತ್ವವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕೆಲವರನ್ನು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಗಡಿಯಾಚೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳೂ ಕೇಳಿಬಂದಿವೆ. ಕೆಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಗಡಿಯಾಚೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ನಂತರ ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕರು ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆಯ ಬಳಿಕ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳಿದ ಘಟನೆಗಳೂ ವರದಿಯಾಗಿವೆ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ‘ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಿ, ಅಳಿಸಿ, ಗಡೀಪಾರು’ ಎಂಬ ನೀತಿಯಡಿ ದಾಖಲೆರಹಿತ ವಲಸಿಗರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರ ಒತ್ತು ನೀಡಿದೆ. 2026ರ ಜೂನ್ನಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸುವೇಂದು ಅಧಿಕಾರಿ ಅವರು ಸುಮಾರು 4,800 ದಾಖಲೆರಹಿತ ವಲಸಿಗರನ್ನು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ 836 ಮಂದಿ ಗಡೀಪಾರಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿವೆ.
ಇದೇ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ದಿನಾಜ್ಪುರದ 66 ವರ್ಷದ ಜಲೀಲ್ ಅಖ್ತರ್ ಪ್ರಕರಣವೂ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿತ್ತು. ಭಾರತೀಯ ಮತದಾರರ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿ, ಆಧಾರ್, ಪಡಿತರ ಚೀಟಿ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಚುನಾವಣಾ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಅವರನ್ನು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ಎಂದು ಶಂಕಿಸಿ ಬಂಧಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು MASUM ಆರೋಪಿಸಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಬಂಧನದ ಬಳಿಕ ಅವರಿಗೆ ಜಾಮೀನು ದೊರೆತು ಅವರು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದರು. ನಂತರವೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಗುರುತಿನ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಬದುಕುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ವರದಿಯಾಗಿದೆ.
ಜಲೀಲ್ ಅಖ್ತರ್ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ದಾಖಲೆಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆ ವಿಳಂಬವಾಗಿರುವುದು, ಪೊಲೀಸ್ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿನ ಗುರುತು ವಿವರಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆದಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದವು. ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಬಳಿಕ ಅವರು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದರೂ, ಪೌರತ್ವ ಮತ್ತು ವಲಸೆಯ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಬಡ ಜನರ ಮೇಲೆ ಇಂತಹ ಕ್ರಮಗಳ ಪರಿಣಾಮವೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.
ಇದೇ ವೇಳೆ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ಎಂದು ಶಂಕಿಸಲಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಬಂಧನದಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಪೊಲೀಸರು ಆತನನ್ನು ಏಕೆ ಬಂಧನದಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದ್ದ ವರದಿಯೂ ಇದೆ. ಇದರಿಂದ ‘ವಿದೇಶಿ’ ಎಂಬ ಆರೋಪವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ವಶದಲ್ಲಿಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಕಾರಣಗಳು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಪಾಲನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿದೆ.
ಮುರ್ಷಿದಾಬಾದ್ನ ದಬ್ಲು ಸೈಖ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೂವರು ಪುತ್ರರ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಈಗ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುವುದು ಆರೋಪ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವುದು. ಪೊಲೀಸರು ಅವರು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾದ ದಾಖಲೆಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಬೇಕು. ಕುಟುಂಬದ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿನ ದಾಖಲೆಗಳು, 1966ರ ಹಿಂದಿನ ತಂದೆಯ ಚುನಾವಣಾ ದಾಖಲೆ, 2026ರ ಮತದಾನ ದಾಖಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾರತೀಯ ಗುರುತಿನ ದಾಖಲೆಗಳಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬೇಕು.
ಈ ನಾಲ್ವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ಪ್ರಜೆಗಳೇ ಅಥವಾ ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕರೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಲಭ್ಯವಿರುವ ವರದಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅವರನ್ನು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಪೊಲೀಸ್ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ದೃಢೀಕರಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಕರಣದ ಮುಂದಿನ ಹಂತವು ಆರೋಪ-ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪಗಳಿಗಿಂತಲೂ ದಾಖಲೆಗಳು, ಬಂಧನದ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಆಧಾರ, FRRO ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಬಿಎಸ್ಎಫ್ ಹಸ್ತಾಂತರ ದಾಖಲೆಗಳು ಹಾಗೂ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕೃತ ದೃಢೀಕರಣವಿದೆಯೇ ಎಂಬುದರ ಪರಿಶೀಲನೆಯಾಗಬೇಕಿದೆ.
ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ನಾಲ್ವರು ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿ ಮನೆಯಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು, ಅವರಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಕನೂ ಇರುವುದು, ಇಬ್ಬರು ಸದಸ್ಯರು ಇತ್ತೀಚಿನ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿರುವ ದಾಖಲೆ ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಮತದಾರರ ದಾಖಲೆಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗಿರುವುದು, ಈ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳು ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ‘ಅಕ್ರಮ ವಲಸೆ’ ಆರೋಪದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗಿಂತಾಚೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತವೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ದಾಖಲೆರಹಿತ ವಲಸೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಅಂತಹ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ ನಡೆಯದಂತೆ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕರು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಲ್ಲದೆ ವಿದೇಶಿ ಪ್ರಜೆಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡದಂತೆ ಖಾತರಿಪಡಿಸುವುದು ಈ ಪ್ರಕರಣದ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ.
