ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿ ಹಾಗೂ ಭವಿಷ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಯುವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಯುವಜನರು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಶಿಕ್ಷಣ, ಉದ್ಯೋಗ ಅಥವಾ ಕೌಶಲ್ಯ ತರಬೇತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಉಳಿದಿರುವುದು ತೀವ್ರ ಕಳವಳಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದೆ. ನೀತಿ ಆಯೋಗವು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವ ‘ವಿಕ್ಷಿತ್ ಭಾರತ್@2047 ಗಾಗಿ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಮರುಕಲ್ಪಿಸುವುದು’ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಸಮಗ್ರ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಆತಂಕಕಾರಿ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ.
ಈ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ದೇಶದಲ್ಲಿ 15 ರಿಂದ 29 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಅಂದಾಜು 8.7 ಕೋಟಿ ಯುವಜನರು ಯಾವುದೇ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಕೌಶಲ್ಯ ತರಬೇತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಯುವಕರನ್ನು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ‘ನೀಟ್’ (NEET – Not in Education, Employment, or Training) ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾದರಿ ಸಮೀಕ್ಷೆಯ (NSS) 78 ನೇ ಸುತ್ತಿನ ಡೇಟಾವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ನೀತಿ ಆಯೋಗವು ಈ ಸಮೀಕ್ಷಾ ವರದಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದೆ.
ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಹಣಕಾಸಿನ ಸವಾಲುಗಳು
ನೀತಿ ಆಯೋಗವು ಭಾರತೀಯ ಕಾರ್ಯಪಡೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಐದು ಮುಖ್ಯ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದೆ. ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣ, ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ, ಔಪಚಾರಿಕ ಹಾಗೂ ಅನೌಪಚಾರಿಕ ವಲಯದ ಕೆಲಸಗಾರರು, ನೀಟ್ ಯುವಜನರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಎಂದು ವಿಂಗಡಿಸಿ ಅವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಈ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿರುವ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ನೀಟ್ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಯುವಜನರು ತೀವ್ರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯದ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದ ಬರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಟ್ಯೂಷನ್ ವೆಚ್ಚಗಳ ಭಾರಿ ಹೊರೆಯಿಂದ ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದ ಜೊತೆಗೆ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುವ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪಾವತಿಸಿದ (Paid) ಕೌಶಲ್ಯ ತರಬೇತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಪದವಿ ಮುಗಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಯುವಜನರು ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳ ಸಿಕ್ಕರೂ ಸಿಕ್ಕಿದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ಕೌಶಲ್ಯದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ನೀಟ್ ವಲಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಅರ್ಹತೆಗೆ ತಕ್ಕ ಉದ್ಯೋಗದ ಕೊರತೆ
ವರದಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಕಹಿ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ಪದವೀಧರರ ಪೈಕಿ ಕೇವಲ ಶೇಕಡಾ 8.25 ರಷ್ಟು ಜನರು ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಅರ್ಹತೆಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮ ರಂಗಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ತರಬೇತಿಯ ಅಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ಯುವಕರಲ್ಲೂ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕುಂಠಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.
ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಮತ್ತು ಉದಯೋನ್ಮುಖ ವಲಯಗಳ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಯುವಜನರಲ್ಲಿ ಕೌಶಲ್ಯ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. 2014-15 ರಿಂದೀಚೆಗೆ ಸರ್ಕಾರವು ಸುಮಾರು 7.67 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ವಿವಿಧ ಯೋಜನೆಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತರಬೇತಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.
2047ರ ವೇಳೆಗೆ ಭಾರತವನ್ನು ‘ವಿಕಸಿತ ಭಾರತ’ವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಬೇಕಾದರೆ ಕೌಶಲ್ಯ ವೃದ್ಧಿಯೇ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದುವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಯುವಕರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವ ಅಥವಾ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಸಹಿತ ಉದ್ಯೋಗ ಆಧಾರಿತ ತರಬೇತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕಲಿಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಗಳಿಕೆಯನ್ನೂ (Learn and Earn) ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುವ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸ್ಥಳೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಭವಿಷ್ಯದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಆಧಾರಿತ ವಲಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಪುನರ್ ಕೌಶಲ್ಯ (Re-skilling) ಹಾಗೂ ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡುವುದು ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನೀತಿ ಆಯೋಗವು ತನ್ನ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದೆ.
