ಮಹತ್ವದ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ, ಸಂವಿಧಾನದ 21 ಮತ್ತು 19(1)(ಎ) ವಿಧಿಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಪಡೆಯುವ ಮತ್ತು ಬಳಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ‘ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಈ ಹಕ್ಕಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ತಿಳಿಸಿದ್ದು, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಹಕ್ಕನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುವುದು ಅಸಂಬದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.
"ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿ 19(1)(ಎ) ನೊಂದಿಗೆ ಓದಿಕೊಳ್ಳಲಾದ ವಿಧಿ 21ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಪಡೆಯುವ ಮತ್ತು ಬಳಸುವ ಹಕ್ಕು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ನಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು, ಅವರ ವಯಸ್ಸಿನ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಇದೇ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುವುದು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಯಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರಕ್ಷಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಾಕ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಾಗಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವಷ್ಟೇ ಅಸಂಬದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಇವೆರಡಕ್ಕೂ ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದಾರೆ" ಎಂಬುವುದಾಗಿ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಜೆ.ಬಿ. ಪರ್ದಿವಾಲಾ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಕೆ. ವಿನೋದ್ ಚಂದ್ರನ್ ಅವರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಪೀಠ ಹೇಳಿದೆ ಎಂದು livelaw.in ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಆನ್‌ಲೈನ್ ಸೇವೆಗಳಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ನಿಂದನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು (CSEAM) ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಮತ್ತು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಇರುವ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಈ ಅವಲೋಕನವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.
ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ, ಮಕ್ಕಳ ಸುರಕ್ಷತೆಗಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರವಿಡಬೇಕೇ ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಚರ್ಚಿಸಿದೆ ಎಂದು ವರದಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ.
ವಿಧಿ 19(1)(ಎ) ಅಡಿಯ ವಾಕ್ ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಕ್ಕು ತಿಳಿಯುವ, ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಹಾಗೂ ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಸಹ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿದೆ. ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಅನ್ನು ವಿಚಾರಗಳು, ಸೃಜನಶೀಲ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿಯ ಒಂದು ಮುಕ್ತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ, ಅದರ ಮೌಲ್ಯವು ಕೇವಲ ಅದು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ಅದು ವಯಸ್ಕರಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಪ್ರವೇಶಾವಕಾಶದಲ್ಲೂ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ‘ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೂರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಇದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿಯ ಏಕೈಕ ಮೂಲವಾಗಿದೆ’ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಅವಲೋಕಿಸಿದೆ.
ವಿಶೇಷ ಅಗತ್ಯವುಳ್ಳ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ (ಚಿಲ್ಡ್ರನ್ ವಿತ್ ಸ್ಪೆಷಲ್ ನೀಡ್ಸ್), ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮಂತೆಯೇ ಇರುವ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಒಡನಾಟ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಏಕೈಕ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿದೆ.
‘ಅನುರಾಧಾ ಭಾಸಿನ್ V/s ಯೂನಿಯನ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ’ ಪ್ರಕರಣದ 2020ರ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ, ‘ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೂಲಕ ವಾಕ್ ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹಾಗೂ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಪಾರ ಅಥವಾ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿ 19(1)(ಎ) ಮತ್ತು 19(1)(ಜಿ) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕಾಗಿ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ’ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿರುವುದನ್ನು ನ್ಯಾಯಪೀಠ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಪಡೆಯುವ ಹಕ್ಕು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದರಿಂದ ಆಗ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ದೂರ ಉಳಿದಿತ್ತು ವರದಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ.
ಪ್ರಗ್ಯಾ ಪ್ರಸನ್ ಮತ್ತು ಇತರರು ಇತ್ಯಾದಿ V/s ಯೂನಿಯನ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ (2025) ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಡಿಜಿಟಲ್ ಪ್ರವೇಶದ ಹಕ್ಕನ್ನು (ರೈಟ್ ಟು ಡಿಜಿಟಲ್ ಆಕ್ಸೆಸ್) ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿ 21ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತ್ತು. ಈ ಹಿಂದಿನ ತೀರ್ಪುಗಳಿಂದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ನ್ಯಾಯಾಲಯ, ಈಗ ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಬಳಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.
ಇಂದಿನ ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಹಾನಿಕಾರಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಮತ್ತು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು (ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು) ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್‌ನಿಂದ ದೂರ ಇಡುವುದು, ಸಮಸ್ಯೆಯ ಬದಲಾಗಿ ಸಂತ್ರಸ್ತರನ್ನೇ ತಪ್ಪಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ.
ಕಾನೂನು ನಿಷೇಧಿಸಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಕ್ಕಳು ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಬಳಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ಯಾವುದೇ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದ ಇತರ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮ್‌ಗಳು ಹಾಗೂ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ಗಳ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದಿದೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಇಂತಹ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರುವ ಅಥವಾ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳು, ತಾವೂ ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಬಳಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಪೋಷಕರು ಅಥವಾ ಹಿರಿಯರಿಂದ ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಆ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಪೋಷಕರು, ಪಾಲಕರು ಅಥವಾ ನಂಬಿಕಸ್ಥ ಹಿರಿಯರ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರಲು ಹಿಂಜರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ.
ಮಕ್ಕಳ ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಬಳಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಯಾವುದೇ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ನಿಷೇಧವು (ಬ್ಲ್ಯಾಂಕೆಟ್ ರಿಸ್ಟ್ರಿಕ್ಶನ್), ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಬೀತಾಗಿರುವ ಅಸಮರ್ಪಕವಾದ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಹೇರಿದಂತೆ ಅಷ್ಟೇ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಅವಲೋಕಿಸಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಇಂತಹ ಕ್ರಮಗಳಿಂದಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಹೆಚ್ಚು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ನ್ಯಾಯವ್ಯಾಪ್ತಿಯೂ ಇದುವರೆಗೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.
ವಯಸ್ಸಾಧಾರಿತ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಬಳಕೆದಾರರ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಮತ್ತು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು, ಇದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದತ್ತಾಂಶಗಳ (ಸೆನ್ಸಿಟಿವ್ ಡೇಟಾ) ನಿರಂತರ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮತ್ತು ನಿಗಾವಹಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಕಣ್ಗಾವಲಿನ (ಸರ್ವೈಲನ್ಸ್) ಅಸಮರ್ಪಕವಾದ ಅಪಾಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷೇಧಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಾಗ, ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಬಳಸುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾಧಾರಿತ ಸುರಕ್ಷತಾ ಕ್ರಮಗಳು ಇರಬಾರದು ಎಂದು ಇದರ ಅರ್ಥವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಆನ್‌ಲೈನ್ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಕೆಲವು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ನಿಯಮಗಳು ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮ್‌ಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪೋಷಕರ ಒಪ್ಪಿಗೆ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ನೀಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಬಹುದು ಹಾಗೂ ಅವರ ಖಾತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ‘ಚೈಲ್ಡ್ ಮೋಡ್’ ಅನ್ನು ಅಳವಡಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದೆ.
ಇಂತಹ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಖಾತೆಗಳನ್ನು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಖಾಸಗಿಯಾಗಿಡುವುದು (ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬೈ ಡಿಫಾಲ್ಟ್), ಅಪರಿಚಿತ ವಯಸ್ಕರಿಂದ ಬರುವ ಸಂಪರ್ಕಗಳು ಮತ್ತು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸುವುದು, ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗುವ ಜಾಹೀರಾತುಗಳು ಮತ್ತು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರಬಹುದು.
ಪೋಷಕರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಲು ಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಕ ಮಾರ್ಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಈ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಿ-ಟೀನ್ಸ್ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜಾರಿಗೆ ತರಬಹುದು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದೆ. ಇಂತಹ ಕ್ರಮಗಳ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಿದೆ.
ವಯಸ್ಕರ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ಗಳಂತೆ (ಅಡಲ್ಟ್ ಕಂಟೆಂಟ್), ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿಯೇ ಹಾನಿಕಾರಕವಾಗಿರುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವರ್ಗದ ವಿಷಯಗಳು ಅಥವಾ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸದಂತೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ತನ್ನ ಯಾವುದೇ ಅವಲೋಕನಗಳು ತಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಮತ್ತು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಸಮಗ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ ಡೇಟಾಬೇಸ್ ರಚಿಸುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ, ಮಕ್ಕಳ ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ನಿಂದನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು (CSEAM) ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಮತ್ತು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಹಲವಾರು ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದೆ.
Courtesy :livelaw.in
