“ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಕೆಲಸ ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ”: ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ DASAM ಬೆಂಬಲ, ಉದ್ಯೋಗ ಖಾಯಂಗೊಳಿಸಲು ತೀವ್ರ ಒತ್ತಾಯ

ನವದೆಹಲಿ: ಉದ್ಯೋಗ ಕ್ರಮಬದ್ಧಗೊಳಿಸುವಿಕೆ (ಖಾಯಂಗೊಳಿಸುವುದು), ನ್ಯಾಯಯುತ ವೇತನ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆ, ಸುರಕ್ಷಿತ ಕೆಲಸದ ವಾತಾವರಣ ಮತ್ತು ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಘನತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ದೇಶದ ನಾನಾ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕರು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ‘ದಲಿತ ಆದಿವಾಸಿ ಶಕ್ತಿ ಅಧಿಕಾರ್ ಮಂಚ್’ (DASAM) ಸಂಪೂರ್ಣ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆ. ಪಂಜಾಬ್, ಜೈಪುರ, ಬಿಹಾರ, ಚೆನ್ನೈ, ಇಂದೋರ್ ಸೇರಿದಂತೆ ದೇಶದ ಪ್ರಮುಖ ನಗರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕರ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ನ್ಯಾಯಯುತ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಪುರಸಭೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಸಂಘಟನೆಯು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿದೆ. ದೇಶದ ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯಪಡೆಯ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಧೋರಣೆಯು ಸರ್ಕಾರದ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು DASAM ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆ.

ಅಪಾಯಕಾರಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಮ: ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದ ಶೋಷಣೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ, ಅಸಂಘಟಿತ ಮತ್ತು ಅಸುರಕ್ಷಿತ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಜೀವವನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ, ಪರಿಸರ ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಮತ್ತು ನಗರಗಳ ಸುಗಮ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ದಿನನಿತ್ಯ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು DASAM ತನ್ನ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಸಾವಿರಾರು ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಗುತ್ತಿಗೆ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಪ ವೇತನಕ್ಕೆ ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅವರಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕಾದ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಉದ್ಯೋಗ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತಾ ರಕ್ಷಣೆಗಳಿಂದ ಹೊರಗಿಡಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಮೂಲಭೂತ ಕಾರ್ಮಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಖಾತರಿಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸಂಸ್ಥೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದೆ.

ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಈ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಉದ್ಯೋಗ, ಸೂಕ್ತ ಜೀವನ ವೇತನ, ಔದ್ಯೋಗಿಕ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ರಕ್ಷಣೆಗಳನ್ನು ಆದ್ಯತೆಯ ಮೇಲೆ ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಸ್ತುತ ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ಬಹುಪಾಲು ಕಾರ್ಮಿಕರು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ತುಳಿತಕ್ಕೊಳಗಾದ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ (SC) ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಬಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾರತಮ್ಯ ಮತ್ತು ಹೊರಗಿಡುವಿಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಈ ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸಂಘಟನೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳದಿಂದ ಗಮನಿಸಿದೆ.

ರಚನಾತ್ಮಕ ಜಾತಿ ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆ 

DASAM ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ರಚನಾತ್ಮಕ ಜಾತಿ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಡುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶ, ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಘನತೆಯಿಂದ ಜೀವಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಸಿಗದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಶೋಷಣಾತ್ಮಕ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಸಮಾನತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಜಾತಿರಹಿತ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣದ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಕನಸಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾರಕವಾಗಿವೆ.

ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿಗಳಾದ 14 (ಸಮಾನತೆಯ ಹಕ್ಕು), 15 (ತಾರತಮ್ಯ ನಿಷೇಧ), 16 (ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶ), 17 (ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಆಚರಣೆ ನಿಷೇಧ), 21 (ಜೀವಿಸುವ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಕ್ಕು), 23 (ಶೋಷಣೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಹಕ್ಕು) ಮತ್ತು 42 (ನ್ಯಾಯಯುತ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಕೆಲಸದ ವಾತಾವರಣ) ಅನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ DASAM, ಕಾನೂನಿನ ಮುಂದೆ ಸಮಾನತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಹಾಗೂ ಮಾನವೀಯ ಕೆಲಸದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಡುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂದಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ರಾಜ್ಯ ನೀತಿಯ ನಿರ್ದೇಶಕ ತತ್ವಗಳು ಕೂಡ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಜೀವನ ವೇತನ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಲು ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಬಾಧ್ಯಸ್ಥರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನದಂಡಗಳ ಕಸರತ್ತು 

ಸೂಕ್ತ ರಕ್ಷಣಾ ಕವಚಗಳು (PPE Kits), ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆ, ನಿಯಮಿತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ತಪಾಸಣೆ ಮತ್ತು ಔದ್ಯೋಗಿಕ ಸುರಕ್ಷತಾ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ತಳ್ಳುವುದು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಅದು ‘ಕೈಯಿಂದ ಶೌಚಗುಂಡಿ ಕೊಳಕು ಬಳಿಯುವವರ ಉದ್ಯೋಗ ನಿಷೇಧ ಮತ್ತು ಅವರ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕಾಯ್ದೆ 2013’ ಹಾಗೂ ‘2020 ರ ಔದ್ಯೋಗಿಕ ಸುರಕ್ಷತೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಕೆಲಸದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಸಂಹಿತೆ’ಯ ನೇರ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗಿದೆ. ಜತೆಗೆ, ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಯ (ILO) ಮಾನದಂಡಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಹೊಂದಿರುವ ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನೂ ಇದು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು DASAM ನೆನಪಿಸಿದೆ.

ನಗರಸಭೆ ಮತ್ತು ಪುರಸಭೆಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಗುತ್ತಿಗೆ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕಾದ ಭವಿಷ್ಯ ನಿಧಿ (PF), ಪಿಂಚಣಿ, ವೇತನ ಸಹಿತ ರಜೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆ, ಹೆರಿಗೆ ಸೌಲಭ್ಯ, ಅಪಘಾತ ಪರಿಹಾರ ಸೇರಿದಂತೆ ಯಾವುದೇ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಹಕ್ಕುಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. “ಪ್ರತಿದಿನ ನಗರಗಳು ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸೇವೆಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಇಂತಹ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರನ್ನು ಬಳಸಿ ಬಿಸಾಡುವ ಕಾರ್ಮಿಕರಂತೆ ನೋಡುವುದು ಅಕ್ಷಮ್ಯ” ಎಂದು ಪ್ರಕಟಣೆ ತೀವ್ರ ತಾಪದೊಂದಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಅಥವಾ ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಖಾಯಂ ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತ ವೇತನ ನೀಡುವುದೇ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡುವ ನಿಜವಾದ ಗೌರವವಾಗಿದೆ.

DASAM ಮಂಡಿಸಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಬೇಡಿಕೆಗಳು:

• ಉದ್ಯೋಗ ಖಾಯಂಗೊಳಿಸುವಿಕೆ: ಎಲ್ಲಾ ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಖಾಯಂಗೊಳಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಶೋಷಣಾತ್ಮಕ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಬೇಕು.
• ವೇತನ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ: ಹಣದುಬ್ಬರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ‘ಜೀವನ ವೇತನ’ ನಿಗದಿಪಡಿಸಬೇಕು, ಸಮಾನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ವೇತನ ಜಾರಿಯಾಗಬೇಕು, ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ವೇತನ ಪಾವತಿಯಾಗಬೇಕು.
• ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆ: ಪಿಎಫ್‌, ಪಿಂಚಣಿ, ಇಎಸ್‍ಐ, ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆ, ಹೆರಿಗೆ ಸೌಲಭ್ಯ, ಅಪಘಾತ ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಉದ್ಯೋಗದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕಾರ್ಮಿಕನಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕು.
• ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆ: ಕಡ್ಡಾಯ ರಕ್ಷಣಾ ಸಾಧನಗಳ ಪೂರೈಕೆ, ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೆಲಸಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಯಾಂತ್ರೀಕರಣ, ಉಚಿತ ನಿಯಮಿತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ತಪಾಸಣೆ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತಾ ತರಬೇತಿ ನೀಡಬೇಕು.
• ಕೈಯಿಂದ ಮಲ ಹೊರುವ ಪದ್ಧತಿ ನಿಷೇಧ: ಮಲ ಹೊರುವುದು ಹಾಗೂ ಒಳಚರಂಡಿ/ಸೆಪ್ಟಿಕ್ ಟ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳನ್ನು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿ ಕೈಯಿಂದ ತೊಳೆಯುವುದನ್ನು ಯಾಂತ್ರೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಿಯಮ ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.
• ಹಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಣೆ: ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ಕಿರುಕುಳ, ತಾರತಮ್ಯ, ಅಸುರಕ್ಷಿತ ಕೆಲಸದ ವಾತಾವರಣ ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯದ ವಜಾದ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.
• ಸಮಾಲೋಚನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ: ಕುಂದುಕೊರತೆ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಘಗಳ ಜೊತೆ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಬೇಕು.
• ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನೀತಿ ರಚನೆ: ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಉದ್ಯೋಗ ಭದ್ರತೆ, ಆರೋಗ್ಯ, ವಸತಿ, ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ‘ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನೀತಿ’ಯನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು.
• ಸ್ವತಂತ್ರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ಸಮಿತಿ: ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ದಲಿತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಹೋರಾಟಗಾರರು, ತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಸುರಕ್ಷತಾ ಮಾನದಂಡಗಳು ಪಾಲನೆಯಾಗುತ್ತಿವೆಯೇ ಎಂದು ನಿಯತಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.
• ವಿಶೇಷ ಬಜೆಟ್ ಹಂಚಿಕೆ: ಹೊರಗುತ್ತಿಗೆ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಹಣ ನೀಡುವ ಬದಲು, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕಾರ್ಮಿಕರ ನೇರ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಜೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಅನುದಾನ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಬೇಕು.

“ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದು ಎಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸಿದಂತೆ. ಇದು ಜಾತಿ ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ” ಎಂದು DASAM ಎಚ್ಚರಿಸಿದೆ. 

ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ‘ದಾನ’ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸರ್ಕಾರಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಸಬೇಕು. ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಜೀವನಾಧಾರ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗೌರವದ ನಡುವೆ ಒಂದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರಬಾರದು ಎಂದು ಸಂಘಟನೆ ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.