ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕ ಕಿರೀಟ್ ಸೋಮಯ್ಯ ಅವರ “ಶಾಲಾ ಜಿಹಾದ್” ಎಂಬ ವಿಷಕಾರಿ ಹೇಳಿಕೆಯ ನಂತರ ಮುಂಬೈನ ಗೋವಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಡ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣದ ಆಶಾಕಿರಣವಾಗಿದ್ದ ತೆಹ್ಜೀಬ್ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಬೃಹನ್ಮುಂಬೈ ಮುನ್ಸಿಪಲ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್ (ಬಿಎಂಸಿ) ಕೆಡವಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಘಟನೆ, ಇಂದಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ, ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ದಾಳಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಜುಲೈ 14ರಂದು ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕ ಸೋಮಯ್ಯ ಮತ್ತು ಅವರ ಬೆಂಬಲಿಗರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ, ಮುಂಬೈ ಪೊಲೀಸರ ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಅಂತಸ್ತಿನ ಈ ಶಾಲಾ ಕಟ್ಟಡದ ಕೆಡವುವಿಕೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಈ ಶಾಲೆಯು ಸ್ಕಾಲರ್ ಎಜುಕೇಶನ್ ಟ್ರಸ್ಟ್ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದು, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದ ಕುಟುಂಬಗಳ ಸುಮಾರು 600 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸೋಮಯ್ಯ ಅವರು ಇದನ್ನು “ಅನಧಿಕೃತ ಮದರಸಾ” ಮತ್ತು “ಶಾಲಾ ಜಿಹಾದ್”ನ ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದು ಎಕ್ಸ್ (ಹಿಂದಿನ ಟ್ವಿಟರ್)ನಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದ ನಂತರವೇ ಈ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.
ಸೋಮಯ್ಯ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸರಣಿ ಪೋಸ್ಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ನಾಗರಿಕ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾ, ಮುಂಬೈ ಪೊಲೀಸರ ಸಹಾಯದಿಂದ “ಅಕ್ರಮ” ನಾಲ್ಕು ಅಂತಸ್ತಿನ ಕಟ್ಟಡದ ಕೆಡವುವಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದರು. ಗೋವಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಅನಧಿಕೃತ ಶಾಲೆಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾದ 65 ಶಾಲೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದೂರುಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿರುವುದಾಗಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಎಫ್ಐಆರ್ಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಬಿಎಂಸಿ ತನ್ನ ಹೇಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಲಾ ಕಟ್ಟಡ ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿದ್ದು, ಮುಂಬೈನಾದ್ಯಂತ ಅಕ್ರಮ ಶಾಲಾ ರಚನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ತನ್ನ ಅಭಿಯಾನದ ಭಾಗವಾಗಿ ಈ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈ ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಸೋಮಯ್ಯ ತಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಿಗರೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರು. ಇದು ಕೇವಲ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರದರ್ಶನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಸ್ಕಾಲರ್ ಎಜುಕೇಶನ್ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಬಾಂಬೆ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿತು. ಟ್ರಸ್ಟ್ ಆರೋಪಿಸಿದಂತೆ, ಮುಸ್ಲಿಂ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತ ಅಭಿಯಾನದಿಂದ ಧ್ವಂಸ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಬಿಎಂಸಿ ಧ್ವಂಸ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದಾಗ, ಧ್ವಂಸ ಸೂಚನೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ತನ್ನ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಇನ್ನೂ ಬಾಕಿ ಇತ್ತು ಎಂದು ಟ್ರಸ್ಟ್ ವಾದಿಸಿತು. ತನ್ನ ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲಿ, ಬಿಎಂಸಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಕೊಳೆಗೇರಿ ಪ್ರದೇಶಗಳು (ಸುಧಾರಣೆ, ತೆರವು ಮತ್ತು ಪುನರಾಭಿವೃದ್ಧಿ) ಕಾಯ್ದೆ, 1971ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲ ಮತ್ತು ಮೂರು ಅಂತಸ್ತಿನ ಶಾಲಾ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಅನಧಿಕೃತವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಟ್ರಸ್ಟ್ಗೆ ಸರಿಯಾದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ನೀಡದೆ ಅದನ್ನು ಕೆಡವಲು ಆದೇಶಿಸಿದೆ ಎಂದು ಟ್ರಸ್ಟ್ ಆರೋಪಿಸಿದೆ. ಕೊಳೆಗೇರಿ ಕಲ್ಯಾಣ ನೀತಿಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ರಚನೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅದು ವಾದಿಸಿತು. ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ ಧ್ವಂಸವು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ ಧ್ವಂಸ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ತುರ್ತು-ಅಲ್ಲದ ಧ್ವಂಸಗಳನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸುವ ರಾಜ್ಯ ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದೆ ಎಂದೂ ಟ್ರಸ್ಟ್ ವಾದಿಸಿತು.
ತರುವಾಯ ಬಾಂಬೆ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಮಧ್ಯಂತರ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿತು. ಟ್ರಸ್ಟ್ನ ಮೇಲ್ಮನವಿ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಯುವವರೆಗೆ ಬಿಎಂಸಿ ಯಾವುದೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೆಡವುವಿಕೆಯನ್ನು ನಡೆಸದಂತೆ ತಡೆಯಿತು. ಶಾಸನಬದ್ಧ ಪರಿಹಾರ ಬಾಕಿ ಇರುವಾಗ ಧ್ವಂಸವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ತುರ್ತು ಏನೆಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿತು. ಈ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ರಕ್ಷಣೆ, ಕನಿಷ್ಠ ಸಮಯಕ್ಕಾದರೂ, ಬಡ ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಕ್ಕನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈಗಾಗಲೇ ಕೆಡವುವಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದ್ದು, ಹಲವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯ ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ.
ಈ ಧ್ವಂಸ ಸಂಭವಿಸಿದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಮುಸ್ಲಿಂ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕಿರೀಟ್ ಸೋಮಯ್ಯ ಅವರು ಅಕ್ರಮ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ವಲಸಿಗರ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಆರೋಪಿಸಿ ಮತ್ತು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವಂಸ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ ನಂತರ ಇದು ನಡೆದಿದೆ. ಸೋಮಯ್ಯ ಅವರ “ಶಾಲಾ ಜಿಹಾದ್” ಎಂಬ ಪದಗುಚ್ಛದ ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಬಳಕೆ, “ಲವ್ ಜಿಹಾದ್” ಮತ್ತು “ಲ್ಯಾಂಡ್ ಜಿಹಾದ್”ನಂತಹ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ “ಜಿಹಾದ್” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಹಿಂದುತ್ವ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಮಾದರಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಚೌಕಟ್ಟುಗಳು ಮುಸ್ಲಿಂ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸಂಘಟಿತ ಪಿತೂರಿಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸ್ಟೀರಿಯೊಟೈಪ್ಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತವೆ, ಮುಸ್ಲಿಂ ವಿರೋಧಿ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯೀಕರಿಸಲು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅನುಮಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ವಿಮರ್ಶಕರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಘಟನೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಶಾಲೆಯ ಕಟ್ಟಡದ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಇದು ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಕ್ಕಿನ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ. ಗೋವಂಡಿಯಂತಹ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಕುಟುಂಬಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಆರ್ಥಿಕ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ. ಅವರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಈ ಶಾಲೆ ಒಂದು ಅವಕಾಶವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ “ಜಿಹಾದ್” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿ ಅದನ್ನು ದೆವ್ವದಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸುವುದು, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಬಿಎಂಸಿ ಅನಧಿಕೃತ ರಚನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಸರಿಯಾದುದಾದರೂ, ಅದನ್ನು ಯಾವುದೇ ಸರಿಯಾದ ವಿಚಾರಣೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಮೇಲ್ಮನವಿ ಬಾಕಿ ಇರುವಾಗ, ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕನ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವುದು ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದವಾಗಿದೆ.
ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ತಡೆಹಿಡಿದಿದ್ದರೂ, ಈ ಘಟನೆಯು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಸೋಮಯ್ಯ ಅವರಂತಹ ನಾಯಕರು “ಶಾಲಾ ಜಿಹಾದ್” ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಬಡ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ರಾಜಕೀಯ. ಈ ಶಾಲೆಯ 600 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಈಗ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾರೆ. ಟ್ರಸ್ಟ್ನ ಆರೋಪಗಳು, ಸರಿಯಾದ ವಿಚಾರಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕೆಡವುವಿಕೆ, ಕೊಳೆಗೇರಿ ನೀತಿಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆ, ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯಗಳು.
ಜನಪರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ಈ ಕ್ರಮವು ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಆಯುಧವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿದೆ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯದ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು “ಜಿಹಾದ್”ನೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುವುದು, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷವನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಕೆಲಸ. ಬಾಂಬೆ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ತಡೆಯಾಜ್ಞೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡಿದ್ದರೂ, ಮೂಲ ಸಮಸ್ಯೆ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತ ಧ್ವಂಸಗಳು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಮೇಲಿನ ನಿರಂತರ ಒತ್ತಡ ಇನ್ನೂ ಉಳಿದಿದೆ. ಈ ಘಟನೆಯು ನೆನಪಿಸುವುದು, ಶಿಕ್ಷಣವು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ಮಾನವ ಹಕ್ಕು. ಬಡ ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಕೆಡವುವುದು, ರಾಷ್ಟ್ರದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಕೆಡವುವುದಕ್ಕೆ ಸಮಾನ.
