ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಪೋಷಕರ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ವೆಚ್ಚ ಹರಿಯಾಣ ಮತ್ತು ಮಣಿಪುರದಲ್ಲಿ, ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ: ಹೊಸ ಕೇಂದ್ರ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಬಹಿರಂಗ

ನವದೆಹಲಿ: ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಮಂಗಳವಾರ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲಿನ ಇತ್ತೀಚಿನ ಸಮಗ್ರ ಮಾಡ್ಯುಲರ್ ಸಮೀಕ್ಷೆ (CMS) ಪ್ರಕಾರ, ಹರಿಯಾಣದಲ್ಲಿನ ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ನಂತರದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಣಿಪುರ ಮತ್ತು ಪಂಜಾಬ್ ಇದ್ದರೆ, ಬಿಹಾರವು ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚು ದಾಖಲಿಸಿದೆ” ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಈ ಸಮೀಕ್ಷೆಯು ದೇಶಾದ್ಯಂತ 52,085 ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಮತ್ತು 57,742 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪೋಷಕರು ಪ್ರತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಸರಾಸರಿ ರೂ.12,616 ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೊತ್ತವು ಕೇವಲ ಕೋರ್ಸ್ ಶುಲ್ಕಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಸಾರಿಗೆ, ಸಮವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಪಠ್ಯೇತರ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

ರಾಜ್ಯವಾರು ವೆಚ್ಚದ ಹೋಲಿಕೆ

ರಾಜ್ಯವಾರು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ, ಹರಿಯಾಣದ ಪೋಷಕರು ಪ್ರತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಸರಾಸರಿ ರೂ. 25,720 ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ನಂತರ ಮಣಿಪುರ (ರೂ.23,502), ಪಂಜಾಬ್ (ರೂ.22,692), ತಮಿಳುನಾಡು (ರೂ.21,526) ಮತ್ತು ದೆಹಲಿ (ರೂ.19,951) ಇವೆ. ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡುವ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಹಾರ (ರೂ.5,656) ತಳದಲ್ಲಿದ್ದು, ಅದರ ನಂತರ ಛತ್ತೀಸ್‌ಗಢ (ರೂ.5,844), ಜಾರ್ಖಂಡ್ (ರೂ.7,333) ಮತ್ತು ಒಡಿಶಾ (ರೂ.7,479) ಇವೆ.

ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಚಂಡೀಗಢ ಪ್ರತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಸರಾಸರಿ ರೂ.49,711 ಖರ್ಚು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ಪಂಜಾಬ್ ಮತ್ತು ಹರಿಯಾಣದ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿರುವ ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ವೆಚ್ಚದ ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ನಗರ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ನಡುವಿನ ಅಂತರ

ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವೆಂದರೆ ನಗರ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳ ನಡುವಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ವೆಚ್ಚದ ಅಂತರ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಕುಟುಂಬಗಳು ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಸರಾಸರಿ ರೂ.8,382 ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಗರ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸುಮಾರು ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು, ಅಂದರೆ ರೂ.23,470 ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕೋರ್ಸ್ ಶುಲ್ಕದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸರಾಸರಿ ಕೋರ್ಸ್ ಶುಲ್ಕ ರೂ.15,143 ಆಗಿದ್ದರೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕೇವಲ ರೂ.3,979 ಆಗಿದೆ. ಸಾರಿಗೆ, ಸಮವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಂತಹ ಇತರ ವೆಚ್ಚಗಳಲ್ಲೂ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.

ಖಾಸಗಿ ಶಾಲಾ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯ

ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಪೋಷಕರು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸರಾಸರಿ ರೂ.63,197 ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ದೆಹಲಿ (ರೂ.46,716) ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡು (ರೂ.44,150) ಇವೆ. ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಚಂಡೀಗಢ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲಾ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಂದರೆ ಪ್ರತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಸರಾಸರಿ ರೂ.79,006 ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಶಿಕ್ಷಣ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯವೂ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಪೋಷಕರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಸರಾಸರಿ ರೂ.13,470 ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದರೆ, ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಈ ಮೊತ್ತ ರೂ.11,666 ಆಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ, ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಸೇರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು. ಇದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಮೀಕ್ಷೆಯು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಯುಡಿಐಎಸ್ಇ ಪ್ಲಸ್ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, 2023-24ರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿನ ದಾಖಲಾತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿಯರು 50.95% ರಷ್ಟಿದ್ದರೆ, ಹುಡುಗರು 49.05% ರಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ವರದಿಯು ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲಿನ ಹೂಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಆರ್ಥಿಕ, ಭೌಗೋಳಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರು ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ.

ಸಮೀಕ್ಷೆ ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ?

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣದಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಅಂಕಿಅಂಶ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅನುಷ್ಠಾನ ಸಚಿವಾಲಯದ (MoSPI) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾದರಿ ಸಮೀಕ್ಷಾ ಕಚೇರಿ (NSSO) ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ದೇಶದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿನ ಜನರ ಜೀವನಮಟ್ಟ, ವೆಚ್ಚ, ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದಂತಹ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತವೆ.

ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ:

1. ಸಮೀಕ್ಷಾ ವಿನ್ಯಾಸ: ಮೊದಲಿಗೆ, NSSO ಒಂದು ಸಮೀಕ್ಷಾ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು, ಯಾವ ವಯಸ್ಸಿನ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಸಮೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ “ಸುತ್ತುಗಳ” (Rounds) ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ, ಪ್ರತಿ ಸುತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ವರದಿಯ ಸಮೀಕ್ಷೆಯು 80ನೇ ಸುತ್ತಿನ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.
2. ಮಾದರಿ ಆಯ್ಕೆ (Sampling): ಸಮೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಇಡೀ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಪ್ರತಿ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳು, ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಾದರಿಯನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಆಯ್ಕೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ದೇಶದಾದ್ಯಂತದ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ ಮಾದರಿ (Random Sampling) ತಂತ್ರವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟಕಕ್ಕೂ ಸಮೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುವ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶವಿರುತ್ತದೆ.
3. ಕ್ಷೇತ್ರ ಕಾರ್ಯ (Fieldwork): ಮಾದರಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, NSSO ನ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಸಮೀಕ್ಷಕರು ಆಯ್ದ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂವಾದ ನಡೆಸಿ, ಮೊದಲೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನಾವಳಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳವರೆಗೆ ನಡೆಯಬಹುದು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರು, ಅವರ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಟ್ಟ, ಶಾಲೆ, ಕೋರ್ಸ್‌ಗಳಿಗೆ ವೆಚ್ಚಗಳು, ಸಾರಿಗೆ, ವಸತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ವಿವರವಾದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
4. ದತ್ತಾಂಶ ಸಂಸ್ಕರಣೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ: ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಯ ಕಚೇರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿ, ಕೋಡಿಂಗ್ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ನಮೂದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ದತ್ತಾಂಶದಲ್ಲಿನ ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಅಂಕಿಅಂಶ ತಜ್ಞರು ಈ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ, ಸರಾಸರಿ, ಶೇಕಡಾವಾರು ಮತ್ತು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ನಗರ-ಗ್ರಾಮೀಣ ಅಂತರಗಳಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಗತಿಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ.
5. ವರದಿ ತಯಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಬಿಡುಗಡೆ: ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಈ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವರದಿಯು ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು, ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಕೋಷ್ಟಕಗಳು, ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಈ ವರದಿಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬಳಕೆಗಾಗಿ MoSPI ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಈ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳ ಮಾಹಿತಿಯು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನೀತಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು, ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಣ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಆಧಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.

ರ‍್ಯಾಪರ್ ವೇದನ್‌ಗೆ ಜಾಮೀನು ನೀಡಿದ ಕೇರಳ ಹೈಕೋರ್ಟ್: ‘ಸಂಬಂಧ ಮುರಿದರೆ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ