ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ನರ ಭೂಮಿ, ನೀರು ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲಿನ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಇಸ್ರೇಲ್‌ನ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಮಹತ್ವದ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಸೇರಿದಂತೆ 151 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿವೆ. ಆಕ್ರಮಿತ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ ಪ್ರದೇಶ ಹಾಗೂ ಸಿರಿಯಾದ ಗೋಲನ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಜನರ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲಿನ ಸಾರ್ವಭೌಮ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿರುವ ಈ ನಿರ್ಣಯ, ಇಸ್ರೇಲ್ ತನ್ನ ಶೋಷಣೆ, ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ನಾಶ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಆಗ್ರಹಿಸಿದೆ.
ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಮಿಲಿಟರಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು, ನಾಗರಿಕರ ಸಾವು-ನೋವು, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ನಾಶ ಹಾಗೂ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ನರ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಭೀಕರ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಈ ಮತದಾನವು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ.
ಉರುಗ್ವೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ ‘ಪೂರ್ವ ಜೆರುಸಲೆಮ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಆಕ್ರಮಿತ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ ಜನರ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಿತ ಸಿರಿಯನ್ ಗೋಲನ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಅರಬ್ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲಿನ ಶಾಶ್ವತ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ’ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಬುಧವಾರ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಭೆ ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ನಿರ್ಣಯದ ಪರವಾಗಿ ಭಾರತ ಸೇರಿದಂತೆ 151 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿದರೆ, ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಏಳು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದವು. 11 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮತದಾನದಿಂದ ದೂರ ಉಳಿದವು. ಈ ಮೂಲಕ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ ಜನರ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲಿನ ಹಕ್ಕುಗಳ ಪರವಾಗಿ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮುದಾಯದ ಬಹುಮತದ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.
ನಿರ್ಣಯದಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ನರು ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಿತ ಸಿರಿಯನ್ ಗೋಲನ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಅರಬ್ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಇಂಧನ ಹಾಗೂ ಇತರ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲಿನ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಲಾಗದ ಹಕ್ಕುಗಳೆಂದು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಇಸ್ರೇಲ್ ತನ್ನ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅವುಗಳ ಶೋಷಣೆ ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಅವುಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡುವುದನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ನಷ್ಟ, ಸವಕಳಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಲಭ್ಯತೆಗೆ ಅಪಾಯ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವಂತೆಯೂ ನಿರ್ಣಯದಲ್ಲಿ ಆಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಆಕ್ರಮಿತ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಬೇರ್ಪಡಿಕೆ ಗೋಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ರಮ ವಸಾಹತುಗಳ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಕುರಿತು ನಿರ್ಣಯದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪೂರ್ವ ಜೆರುಸಲೆಮ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಆಕ್ರಮಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಇಂತಹ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯಗಳು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾನೂನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿವೆ. ಇವು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ನರು ತಮ್ಮದೇ ಭೂಮಿ, ಕೃಷಿ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ತಲುಪುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನಿರ್ಬಂಧಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯ ಹೇಳಿದೆ. ದಶಕಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಜನರು ತಮ್ಮ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಗೆ ತೆರಳಲು, ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಡೆತಡೆಗಳು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿವೆ.
ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನವೀಯ ಕಾನೂನು ಸೇರಿದಂತೆ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾನೂನಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ಹೊಂದಿರುವ ಬಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು ಎಂದು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದೆ. ಆಕ್ರಮಿತ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ ಪ್ರದೇಶದ ಭೌಗೋಳಿಕ ಸ್ವರೂಪ, ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿರುವ ನೀತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಣಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಿತ ಸಿರಿಯನ್ ಗೋಲನ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲಿ ವಸಾಹತುಗಾರರು ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಸುರಿಯುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಆಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ ಜನರ ಬದುಕಿಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿರುವ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ನಾಶದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಿರ್ಣಯ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದೆ. ನೀರು ಸರಬರಾಜು ಪೈಪ್‌ಲೈನ್‌ಗಳು, ಒಳಚರಂಡಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಜಾಲಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ನರ ಮನೆಗಳು, ನಾಗರಿಕ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳು, ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಗಳು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಬಾವಿಗಳನ್ನು ಕೆಡವುವುದು ಹಾಗೂ ಮುಟ್ಟುಗೋಲು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಣಯ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ. ಇಂತಹ ಕ್ರಮಗಳು ಕೇವಲ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಜನರ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕು, ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯ ಮೇಲೆಯೂ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.
ಗಾಜಾ ಪಟ್ಟಿಯ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣದ ಅಗತ್ಯವನ್ನೂ ನಿರ್ಣಯ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದೆ. ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ದಾಳಿಗಳಿಂದ ಧ್ವಂಸಗೊಂಡಿರುವ ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಮನೆಗಳು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಶಾಲೆಗಳು, ನೀರು ಸರಬರಾಜು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ನಾಗರಿಕ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಮರುನಿರ್ಮಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮುದಾಯ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಕರೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು 2004ರ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಸಲಹಾ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ನಿರ್ಣಯಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಕಾನೂನು ಬಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವಂತೆಯೂ ಇಸ್ರೇಲ್‌ಗೆ ಆಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ನೆರವು ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆ ಇರಬಾರದು ಎಂಬ ನಿಲುವಿಗೂ ಭಾರತ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆ. ಜೋರ್ಡಾನ್, ಕತಾರ್ ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‌ಡಮ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 50 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಬೆಂಬಲಿಸಿರುವ ಮಾನವೀಯ ನೆರವಿನ ಕುರಿತ ಜಂಟಿ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಭಾರತವೂ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದೆ. ಸುರಕ್ಷಿತ, ನಿರಂತರ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದ ಮಾನವೀಯ ನೆರವು ಗಾಜಾವನ್ನು ತಲುಪಬೇಕು, ನಾಗರಿಕರ ಜೀವ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು ಹಾಗೂ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನವೀಯ ಕಾನೂನನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಭಾರತದ ಪುನರುಚ್ಚರಿತ ನಿಲುವಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ, ಈ ನಿರ್ಣಯದ ಪರವಾಗಿ ಭಾರತದ ಮತದಾನವು ದೇಶದ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯ ಕುರಿತು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚರ್ಚೆಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ನೀಡಿದೆ. ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ದಾಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ ನಾಗರಿಕರ ಮೇಲಿನ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕುರಿತು ಭಾರತ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನಿಲುವು ತಳೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಒತ್ತಾಯಗಳು ಈ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ. ಆಕ್ರಮಿತ ಪಶ್ಚಿಮ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ಕೈಗೊಂಡ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಡಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಜಂಟಿ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಭಾರತ ಬೆಂಬಲ ನೀಡದಿರುವುದು ಕೂಡ ಟೀಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ, ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಸಹಕಾರ ಸಂಘಟನೆ ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಒಕ್ಕೂಟದೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡಿಸಲಾದ ಆ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ 85 ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಇದರ ನಡುವೆಯೇ ಈಗ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ನರ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲಿನ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ನಿರ್ಣಯದ ಪರವಾಗಿ ಭಾರತ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿರುವುದು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಮಹತ್ವದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕಿ ಸುಪ್ರಿಯಾ ಶ್ರೀನಾಟೆ ಭಾರತದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ್ದು, ಇದು ಸರಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಭಾರತದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿಲುವು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ ಜನರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಬಲಪಂಥೀಯ ಗುಂಪುಗಳ ವಿರೋಧದಿಂದಾಗಿ ಆ ನಿಲುವು ಬದಲಾಗಬಾರದು ಎಂದು ಅವರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ ಎಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೈನ್ ಪರವಾದ ನಿಲುವು ಭಾರತದ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದಲೂ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದೆ. ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ವಿರೋಧಿ ಹೋರಾಟದ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಅಲಿಪ್ತ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿನ ಭಾರತದ ಪಾತ್ರ ಈ ನಿಲುವಿಗೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಾಗಿವೆ. 1947ರಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೈನ್ ವಿಭಜನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಯೋಜನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಭಾರತ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿತ್ತು. ನಂತರ 1950ರಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ಅನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದರೂ, ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು 1992ರವರೆಗೆ ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತು. 1974ರಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೈನ್ ವಿಮೋಚನಾ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ ಜನರ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಭಾರತ ಗುರುತಿಸಿತು. 1988ರಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೈನ್ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಮೊದಲ ಅರಬ್ೇತರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತವೂ ಸೇರಿತ್ತು.
ಆದರೆ, ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೈನ್ ಕುರಿತ ಭಾರತದ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಕಂಡುಬಂದಿವೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ 2014ರಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ನೇತೃತ್ವದ ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ ಇಸ್ರೇಲ್ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿದವು. 1992ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಸರ್ಕಾರ ಇಸ್ರೇಲ್ ಜೊತೆ ಪೂರ್ಣ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂಬಂಧ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರೂ, ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಬಂಧಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಎತ್ತರ ತಲುಪಿದವು.
2017ರಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್‌ಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಇತಿಹಾಸ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಈ ಭೇಟಿಯು ಉಭಯ ದೇಶಗಳ ನಡುವಿನ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ವೇಗ ನೀಡಿತು. ಆ ಬಳಿಕ ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ಷೇತ್ರ, ಭದ್ರತೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ನಿಗ್ರಹ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ಇಸ್ರೇಲ್ ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಪೂರೈಕೆದಾರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲೊಂದಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೈನ್ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ತನ್ನ ನೀತಿಯನ್ನು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ‘ಡಿ-ಹೈಫನೇಷನ್’ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಒಂದು ದೇಶದೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ದೇಶದೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿ ಜೋಡಿಸದೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ವಿಧಾನ.
ಇಸ್ರೇಲ್ ಜೊತೆಗಿನ ಭಾರತದ ಆಳವಾದ ರಕ್ಷಣಾ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳು ಗಾಜಾ ಸಂಘರ್ಷದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿವೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ ಪ್ರಧಾನಿ ಬೆಂಜಮಿನ್ ನೆತನ್ಯಾಹು ಕೂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಇಸ್ರೇಲ್ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರತೆಯ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥದ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ನಡುವೆ ಭಾರತದ ಕಂಪನಿಗಳು ಇಸ್ರೇಲ್‌ಗೆ ರಕ್ಷಣಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿರುವ ಕುರಿತು ಗಂಭೀರ ಆರೋಪಗಳು ಕೇಳಿಬಂದಿವೆ.
ಅಮ್ನೆಸ್ಟಿ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಷನಲ್ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, 2023ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7ರಿಂದ 2025ರ ನವೆಂಬರ್ 30ರವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಕಂಪನಿಗಳು 2,596 ಸಾಗಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಇಸ್ರೇಲ್‌ಗೆ ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಮಿಲಿಟರಿ ಸಂಬಂಧಿತ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿವೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಪೂರೈಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ 5,64,970 ಸ್ಫೋಟಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಸಣ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ 3,90,516 ಭಾಗಗಳು, ಡ್ರೋನ್ ಸಿಡಿತಲೆಗಳು, ಫಿರಂಗಿ ಶೆಲ್‌ಗಳ ಹೊರಕವಚಗಳು ಮತ್ತು 298 ಮಿಲಿಟರಿ ವಾಹನಗಳ ಬಿಡಿಭಾಗಗಳು ಸೇರಿವೆ ಎಂದು ವರದಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ. ಈ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಮಿಲಿಟರಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಗಣನೀಯ ಅಪಾಯವಿದ್ದರೂ ಪೂರೈಕೆ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ ಎಂಬುದು ವರದಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಆತಂಕವಾಗಿದೆ. ಈ ಆರೋಪಗಳು ಭಾರತೀಯ ಕಂಪನಿಗಳ ಪೂರೈಕೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸಂಭಾವ್ಯ ಬಳಕೆಯ ಕುರಿತು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿವೆ.
ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಸೆಂಟರ್ ಫಾರ್ ಫೈನಾನ್ಷಿಯಲ್ ಅಕೌಂಟೆಬಿಲಿಟಿ (CFA) ಸಂಸ್ಥೆಯು 2025ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ‘ಲಾಭ ಮತ್ತು ನರಮೇಧ: ಇಸ್ರೇಲ್‌ನಲ್ಲಿನ ಭಾರತೀಯ ಹೂಡಿಕೆಗಳು’ ಎಂಬ ವರದಿಯೂ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ರಕ್ಷಣೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಸ್ವಾಮ್ಯದ ಉದ್ಯಮಗಳು ಇಸ್ರೇಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಪಾಲುದಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಇವು ಇಸ್ರೇಲ್‌ನ ಯುದ್ಧ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದು ವರದಿಯ ಆರೋಪವಾಗಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಿಲುವು ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ ಜೊತೆಗಿನ ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣಾ ಸಹಕಾರದ ನಡುವೆ ಇರುವ ವೈರುಧ್ಯದ ಕುರಿತು ಚರ್ಚೆಗಳು ತೀವ್ರಗೊಂಡಿವೆ.
ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿರುವ ಮಾನವೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಪ್ರಮಾಣವೂ ಈ ಚರ್ಚೆಯ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ. ಒದಗಿಸಲಾದ ವರದಿಯಲ್ಲಿನ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, 2023ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7ರಿಂದ ಇಸ್ರೇಲ್ ನಡೆಸಿದ ದಾಳಿಗಳ ಪರಿಣಾಮ ಕನಿಷ್ಠ 74,653 ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ನರು ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದು, 1,76,007 ಮಂದಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಮೃತಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಎಂದು ವರದಿ ಹೇಳಿದೆ. ಗಾಜಾದ ಒಟ್ಟು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದ ಸುಮಾರು ಶೇ.90ರಷ್ಟು ಭಾಗ ನಾಶವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 70 ಶತಕೋಟಿ ಡಾಲರ್ ವೆಚ್ಚವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ.
2025ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 11ರಂದು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ಕದನ ವಿರಾಮ ಒಪ್ಪಂದದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಹಿಂಸಾಚಾರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆತಂಕಕಾರಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ವರದಿ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದೆ. ಕದನ ವಿರಾಮ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲಿ ದಾಳಿಗಳಿಂದ 1,622 ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ನರು ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದು, 5,878 ಮಂದಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅದರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಕನಿಷ್ಠ 850 ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ನರ ಮೃತದೇಹಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ವರದಿ ತಿಳಿಸಿದೆ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ನರ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲಿನ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿರುವುದು ಭಾರತದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದಿದೆ.
ಒಂದು ಕಡೆ ಇಸ್ರೇಲ್ ಜೊತೆಗಿನ ರಕ್ಷಣಾ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಕಾರವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಾರತ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ ಜನರ ಸಾರ್ವಭೌಮ ಹಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ಪರವಾಗಿ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲುವು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆ. ಈ ಎರಡು ಆಯಾಮಗಳ ನಡುವಿನ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಭಾರತ ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರಿಸಲಿದೆ ಎಂಬುದು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಲಿದೆ.
ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೀನಿಯನ್ನರ ಭೂಮಿ, ನೀರು ಮತ್ತು ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಕೇವಲ ನಿರ್ಣಯಗಳ ಬೆಂಬಲ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ನೆಲಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಯಾಗುವಂತೆ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮುದಾಯ ಒತ್ತಡ ಹೇರುವುದು ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
