ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ : ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಪರಿಸರ, ಆದಿವಾಸಿಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವ

ಬಂಗಾಳಕೊಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತದ ದಕ್ಷಿಣ ತುದಿಯ ದ್ವೀಪದ ಸಮಗ್ರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಬರೋಬ್ಬರಿ 72 ಸಾವಿರದಿಂದ 81 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ವೆಚ್ಚದ ’ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆ’ಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆ.

ಈ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನೀತಿ ಆಯೋಗ ರೂಪಿಸಿದ್ದು, ಅಂಡಮಾನ್ ಮತ್ತು ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪಗಳ ಸಮಗ್ರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ನಿಗಮದ (ಎಎನ್‌ಐಐಡಿಸಿಒ) ಮೂಲಕ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಯೋಜನೆಯಡಿ 16,610 ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ನಾಲ್ಕು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ಹೇಳಿದೆ.

’ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಟೇನರ್ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಶಿಪ್‌ಮೆಂಟ್ ಟರ್ಮಿನಲ್’ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಗಲಾಥಿಯಾ ಕೊಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕ ಹಡಗು ಸಾಗಣೆಗೆ ಪೈಪೋಟಿ ನೀಡಬಲ್ಲ ಬೃಹತ್ ಬಂದರು, ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಗಂಟೆಗೆ 4,000 ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ’ಗ್ರೀನ್‌ಫೀಲ್ಡ್ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ’, ದ್ವೀಪದ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಗಾಗಿ 450 ಮೆಗಾವ್ಯಾಟ್ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಹೈಬ್ರಿಡ್ ಗ್ಯಾಸ್ ಮತ್ತು ಸೌರ ವಿದ್ಯುತ್ ಸ್ಥಾವರ, ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಸತಿ ಮತ್ತು ವಾಣಿಜ್ಯ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಹೊಸ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ಯೋಜನೆಯ ಮೂಲಕ ಸರ್ಕಾರ ಉದ್ದೇಶಿಸಿದೆ.

ಮೇಲಿನ ಯೋಜನೆಗಳು ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳ್ಳುವ ಪ್ರದೇಶ ವಿಶ್ವದ ಶೇ 2ರಷ್ಟು ಸಮುದ್ರ ವ್ಯಾಪಾರ ನಡೆಯುವ ಮಲಕ್ಕಾ ಜಲಸಂಧಿಯ ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರದಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಾಗರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ ಸೇನಾ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಭಾವದ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಲು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ರಕ್ಷಣಾ ನೆಲೆಯಾಗಲಿದೆ, ಕೊಲಂಬೊ ಮತ್ತು ಸಿಂಗಾಪುರ ಬಂದರುಗಳಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಭಾರತವನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಹಡಗು ಸಾಗಣೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಇದರ ಗುರಿ ಎಂದು ಯೋಜನೆಯ ಕುರಿತು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಆದರೆ, ಈ ಯೋಜನೆಯು ಪರಿಸರವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಹೋರಾಟಗಾರರಿಂದ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಯೋಜನೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕಾಗಿ ದ್ವೀಪದ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ದ್ವೀಪದ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳಾದ ’ಶೋಂಪೆನ್’ ಮತ್ತು ’ನಿಕೋಬಾರೀಸ್’ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ ಎಂದು ತಜ್ಞರು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೊರಗಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದಾಗಿ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಈ ಪ್ರಾಚೀನ ಬುಡಕಟ್ಟು ನಾಶವಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಆತಂಕವಿದೆ.

ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ, ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪವು ತೀವ್ರ ಭೂಕಂಪ ಮತ್ತು ಸುನಾಮಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಲಯದಲ್ಲಿದೆ (2004 ರ ಸುನಾಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿನ ಭೂಮಿ ಕುಸಿದಿತ್ತು). ಇಂತಹ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂಬ ವಾದವೂ ಇದೆ.

ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ಯೋಜನೆಯು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ 2019ರಲ್ಲಿ ನೀತಿ ಆಯೋಗದಿಂದ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ’ದ್ವೀಪ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ’ದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಗವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಇದು ಮೂಲತಃ ಭಾರತೀಯ ಉಪಖಂಡದ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಲಕ್ಷದ್ವೀಪ, ಅಂಡಮಾನ್ ಮತ್ತು ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪ ಸಮೂಹಗಳ ತಲಾ 5 ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಸರ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಯೋಜನೆಗಳ ಗುಂಪಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಈ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ, ಹಡಗು ರವಾನೆ ಕೇಂದ್ರದ (ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಶಿಪ್‌ಮೆಂಟ್ ಪೋರ್ಟ್) ನಿರ್ಮಾಣವು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬಂದಿತು.

ಯೋಜನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟನೆ

ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಮತ್ತು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾನೂನು ಹೋರಾಟಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಸರ ನಾಶ, ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಬದಿಗೊತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿವೆ.

ಪರಿಸರವಾದಿ ಅಶೀಶ್ ಕೋಠಾರಿ ಮತ್ತು ಇತರರು ಯೋಜನೆಗೆ ನೀಡಲಾದ ಪರಿಸರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಸಿರು ನ್ಯಾಯಾಧೀಕರಣ ಮಂಡಳಿ (ಎನ್‌ಜಿಟಿ)ಯಲ್ಲಿ ಮೊಕದ್ದಮೆ ಹೂಡಿದ್ದರು. ಪರಿಸರ ಆತಂಕಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಎನ್‌ಜಿಟಿಯು ಕೇಂದ್ರ ಪರಿಸರ ಸಚಿವಾಲಯದ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತಮಟ್ಟದ ಸಮಿತಿಯೊಂದನ್ನು ರಚಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಈ ಸಮಿತಿಯ ವರದಿಯು ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು.

ಲೋಕಸಭೆಯ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರು ಏಪ್ರಿಲ್ 2026ರ ಕೊನೆಯ ವಾರದಲ್ಲಿ ಯೋಜನಾ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ (ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಬೆಲ್ ಬೇ) ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಪ್ರವಾಸದ ಅಂಗವಾಗಿ ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ ಅವರು, ಕೇಂದ್ರದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿದ್ದರು.  

ಈ ಯೋಜನೆಯು ದೇಶದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಆದಿವಾಸಿಗಳ ಪರಂಪರೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಎಸಗಲಾಗಿರುವ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಹಗರಣ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ಅವರು “ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮರೆಮಾಚಿರುವ ವಿನಾಶ” ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಯೋಜನೆಯಿಂದಾಗಿ ಯುನೆಸ್ಕೋ ಜೀವಗೋಳ ಮೀಸಲು ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುವ ಸುಮಾರು 160 ಚದರ ಕಿಲೋಮೀಟರ್‌ನಷ್ಟು ಪ್ರಾಚೀನ ಮಳೆಕಾಡುಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿದ್ದು, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಬೆಲ್ ಬೇನ ರಾಜೀವ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ನಿಕೋಬಾರೀಸ್ ಬುಡಕಟ್ಟು ನಾಯಕರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ, ಸ್ಥಳೀಯರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೆ, ಯಾವುದೇ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಸಿಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ವಿರುದ್ದ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ವಿಶ್ವದ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳ 100ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಮುಖ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು, ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ನಾಶವನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಿಗೆ ಜಂಟಿ ಪತ್ರ ಬರೆದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮುಳುಗಡೆ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯನಾಶದಿಂದಾಗಿ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಅಳಿವಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ’ಲೆದರ್‌ಬ್ಯಾಕ್’ ಸಮುದ್ರ ಆಮೆಗಳ ಸಂತತಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಂತಾರಾಷ್ಟೀಯ ಪ್ರಕೃತಿ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಸಂಘ (ಐಯುಸಿಎನ್) ಮತ್ತು ಇತರ ಜಾಗತಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿವೆ.

ದ್ವೀಪದ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳಾದ, ಹೊರಜಗತ್ತಿನ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲದ ’ಶೋಂಪೆನ್’ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಪರವಾಗಿ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ: ಸರ್ವೈವಲ್ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್) ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದ್ದವು.

ಯೋಜನೆಯ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಬುಡಕಟ್ಟು ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಯೋಜನೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಆಗುವ ಹಾನಿಯನ್ನು ಅರಿತು ನಂತರ ತನ್ನ ’ನಿರಾಕ್ಷೇಪಣಾ ಪತ್ರ’ವನ್ನು (ಎನ್‌ಒಸಿ) ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿತ್ತು. ಯೋಜನೆಯ ನಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಗಡಿಗಳನ್ನು ತಮಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಹಳ್ಳಿಗಳು ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರ ಅರಣ್ಯ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಈ ಯೋಜನೆಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಆಡಳಿತ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿತ್ತು ಎಂದು ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದರು.

2004ರ ಸುನಾಮಿ ನಂತರ ದ್ವೀಪದ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಮರಳಲು ಬಯಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆ ಜಾರಿಯಾಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಆಡಳಿತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವಂತೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಥಳೀಯರು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಬುಡಕಟ್ಟು ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರಾದ ಟೈಟಸ್ ಪೀಟರ್ ಅವರು, “ಇದು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಭೂಮಿ, ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಾಗಿ ನಾವು ಇದನ್ನು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಹೊರಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲದ, ಅತ್ಯಂತ ವಿರಳ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೊಂದಿರುವ ‘ಶೋಂಪೆನ್’ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರ ಪರವಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯ ನಾಯಕರು ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಯೋಜನೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಸುಮಾರು 3.5 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೊರಗಿನ ಜನರು ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಬರುವುದರಿಂದ, ಆಧುನಿಕ ರೋಗಗಳ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಶೋಂಪೆನ್ ಜನಾಂಗವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಸ್ಥಳೀಯರು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸ್ಥಳೀಯ ಬುಡಕಟ್ಟು ನಾಯಕರ ನಿಯೋಗವು ನವದೆಹಲಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಗಳ ಆಯೋಗಕ್ಕೆ (ಎನ್‌ಸಿಎಸ್‌ಟಿ) ದೂರು ನೀಡಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ, ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳ ಪರವಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿತ್ತು.

ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ದಶಕಗಳಿಂದ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮಾಜಿ ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಯೋಜನೆಗಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ತಮಗೆ ಸರಿಯಾದ ಪುನರ್ವಸತಿ ಹಾಗೂ ಯೋಗ್ಯ ಪರಿಹಾರ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳ ಸಂಸದರು ಸಂಸತ್ತಿನ ಸ್ಥಾಯಿ ಸಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಯೋಜನೆಯ ತರಾತುರಿಯ ಅನುಮೋದನೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನಿಕೋಬಾರ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಡಿಯುವ ಮರಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದ ಹರಿಯಾಣದಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯೀಕರಣ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜವು ’ಅಸಂಬದ್ಧ ಮತ್ತು ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ’ ಎಂದು ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿತ್ತು.

ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ವರದಿಗಾರಿಕೆ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹ್ಯಾಶ್‌ಟ್ಯಾಗ್ ಅಭಿಯಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಮಳೆಕಾಡುಗಳಿಗೆ ಆಗುವ ಬೃಹತ್ ಹಾನಿಯನ್ನು ಜನರೆದುರು ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ವಿರೋಧಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾದರೂ ಬಿಜೆಪಿ ನೇತೃತ್ವದ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಯೋಜನೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದಿದೆ. ಎಷ್ಟೇ ಬಲವಾದ ಆಧಾರಗಳಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲಾ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗೆ ಸರಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರ ಅನುಮೋದನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಎಲ್ಲಾ ನಿಯಂತ್ರಕ ಹಾಗೂ ಇತರ ಏಜೆನ್ಸಿಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರಿದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ಸರ್ಕಾರವು ಯೋಜನೆಯ ಕುರಿತು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಾಗುವ ಹಾನಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರನ್ನು ತಪ್ಪುದಾರಿಗೆಳೆದಿದೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಮುಖ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದೆ.

ಈ ವರ್ಷದ ಫೆಬ್ರವರಿಯಲ್ಲಿ, ಯೋಜನೆಯು ಎನ್‌ಜಿಟಿ ಮೂಲಕ ಎದುರಾಗಿದ್ದ ಬಹುತೇಕ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಎನ್‌ಜಿಟಿ ಎಲ್ಲಾ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಗಳನ್ನು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನೋಡದೆ, ಕೇವಲ ‘ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮತ್ತು ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ’ಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ, ಈ ಯೋಜನೆಯು ಕೊಲ್ಕತ್ತಾ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ಮೇಲ್ಮನವಿಯ ವಿಚಾರಣೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದೆ.

ಹಲವು ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ಯೋಜನೆಯ ಪರಿಸರ ವಿನಾಶದ ಪ್ರಮಾಣವು ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾಗಿದೆ. ಇಡೀ ದ್ವೀಪದ ಬಹುಪಾಲು ಭಾಗ ಮತ್ತು ಅದರ ಸುತ್ತಲಿನ ಕೆಲವು ಕಡಲ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಒಟ್ಟು 1,037 ಚದುರ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಯುನೆಸ್ಕೋ ’ನಿಕೋಬಾರ್ ಜೀವಗೋಳ ಮೀಸಲು ಪ್ರದೇಶ’ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಈ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಯೋಜನೆ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.

ಆರಂಭದಿಂದಲೂ, ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ಯೋಜನೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಅರಣ್ಯ ನಾಶದ ಪ್ರಮಾಣವು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಕಳವಳದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು peoplesdemocracy.in ವರದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಈ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಯೋಜನಾ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ 130 ಚದುರ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಅರಣ್ಯ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ 8.65 ಲಕ್ಷ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ನಂತರ ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು 9.64 ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ಪರಿಷ್ಕರಿಸಲಾಯಿತು. ತದನಂತರ ಸರ್ಕಾರವು ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಅಂದರೆ ಕೇವಲ 6,500 ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಡಿಯಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು. ಆದರೆ, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಹೆಕ್ಟೇರ್‌ಗೆ ಸುಮಾರು 133 ಮರಗಳು ಎಂಬ ಸರ್ಕಾರದ ಈ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವು ಉಷ್ಣವಲಯದ ಮಳೆಕಾಡುಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಕನಿಷ್ಠ ಅಂದಾಜಾಗಿದೆ. ಅಂಡಮಾನ್ ಮತ್ತು ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪಗಳ ಲಭ್ಯವಿರುವ ದತ್ತಾಂಶಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೆಕ್ಟೇರ್‌ಗೆ ಸುಮಾರು 500 ರಿಂದ 900 ಮರಗಳು ಇರಬಹುದು ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಪ್ರಕಾರ ಕಡಿಯಬೇಕಾದ ಮರಗಳ ಒಟ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆ 32 ಲಕ್ಷದಿಂದ 58 ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ಏರಲಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಸಂಪೂರ್ಣ 13,000 ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯು 1 ಕೋಟಿಗೂ (10 ಮಿಲಿಯನ್) ಹೆಚ್ಚು ಮರಗಳನ್ನು ದಾಟಬಹುದು!.

ಸರ್ಕಾರ ಅರಣ್ಯ ನಾಶದ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಅಂದಾಜು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಕಡಿಯಲಾಗುವ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶವು ಇಡೀ ಅಂಡಮಾನ್ ಮತ್ತು ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪಗಳ ಒಟ್ಟು ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶದ ಕೇವಲ ಶೇ. 1.82ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರವೇ ಹೊರತು ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪದ್ದಲ್ಲ ಎಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಸಾರ್ವಜನಿಕರನ್ನು ಮೂರ್ಖರನ್ನಾಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಅತ್ಯಂತ ದಟ್ಟವಾದ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಮಳೆಕಾಡುಗಳ ಈ ಬೃಹತ್ ನಷ್ಟವನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿರುವ ’ಪರ್ಯಾಯ ಅರಣ್ಯೀಕರಣ’ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹರಿಯಾಣದ ಮರುಭೂಮಿ ಸದೃಶ ಮತ್ತು ಒಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಯೋಜನೆಯ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಲಿರುವ 48.65 ಚದರ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಅರಣ್ಯದ ಬದಲಿಗೆ, ಹರಿಯಾಣದಲ್ಲಿ 97.3 ಚದುರ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರೊಂದಿಗೆ, ’ಏಕ್ ಪೇಡ್ ಮಾ ಕೆ ನಾಮ್’ ಅಥವಾ ’ತಾಯಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರ’ ಅಭಿಯಾನದಡಿ ಅಂಡಮಾನ್ ಮತ್ತು ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ 24 ಲಕ್ಷ ಗಿಡಗಳನ್ನು ನೆಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ನಶಿಸಿಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಅಪೂರ್ವ ಮಳೆಕಾಡುಗಳಿಗೆ ಇದು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪರ್ಯಾಯ ಅಥವಾ ಪರಿಹಾರವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು peoplesdemocracy.in ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ.

ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪದ ಪರಿಸರ ವಲಯವು ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಪರಿಸರದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದುದಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವ ’ನಿಕೋಬಾರ್ ಮೆಗಾಪೋಡ್’ ಪಕ್ಷಿಯಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರಭೇದಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪಕ್ಷಿಗಳು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಕಟ್ಟುವ ಬಹುಪಾಲು ಗೂಡುಗಳು ಈ ಯೋಜನೆಯಿಂದಾಗಿ ನಾಶವಾಗಲಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ವತಃ ಪರಿಸರ ಅನುಮತಿ ಪತ್ರದಲ್ಲೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಇದರೊಂದಿಗೆ, ಐಯುಸಿಎನ್ ಕೆಂಪು ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಪಾಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಭೇದಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿರುವ ’ಸರ್ಪ ಹದ್ದು’ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಅಪರೂಪದ ಬೇಟೆಗಾರ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ’ಸ್ಕೋಪ್ಸ್ ಗೂಬೆ’ಗಳು ವಿನಾಶದ ಭೀತಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸರೀಸೃಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ’ಉಪ್ಪುನೀರಿನ ಮೊಸಳೆ’ಯ ಪ್ರಮುಖ ಜೌಗು ಪ್ರದೇಶದ ಆವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಇವುಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಸರೀಸೃಪ ಪ್ರಭೇದಗಳು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿವೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಇಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಸ್ತನಿಗಳಾದ ’ಮರ ಇಲಿ’, ’ಉದ್ದ ಬಾಲದ ಮಕಾಕ್ ಕೋತಿ’ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ’ಕಾಡುಹಂದಿ’ಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಲಿದೆ.

ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ, ಈ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹಾಗೂ ಬಹುಶಃ ಅತಿಹೆಚ್ಚು ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗಲಿರುವ ಪ್ರಭೇದವೆಂದರೆ ’ಜೈಂಟ್ ಲೆದರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ ಟರ್ಟಲ್’ (ದೈತ್ಯ ಚರ್ಮದ ಬೆನ್ನಿನ ಆಮೆ). ಇದನ್ನು ಐಯುಸಿಎನ್ ಅಪಾಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಅಥವಾ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಬಹುದಾದ ಜೀವಿಗಳ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದೆ. ಉತ್ತರ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಈ ಆಮೆಗಳು ಮೊಟ್ಟೆಯಿಟ್ಟು ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ತಾಣಗಳು, ಗಲಾಥಿಯಾ ನದಿಯು ಸಾಗರವನ್ನು ಸೇರುವ 3 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಅಗಲದ ಮುಖಜ ಭೂಮಿಯ ಕಡಲತೀರಗಳಲ್ಲಿವೆ. ಅಂದರೆ, ನಿಖರವಾಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಈ ಹಡಗು ರವಾನೆ ಬಂದರನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆಯೋ ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದೆ.

ಮಾನವನ ವಿಕಾಸಕ್ಕೂ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷಗಳ ಮೊದಲು, ಈ ಆಮೆಗಳು ತಮ್ಮ ವಲಸೆ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಅಥವಾ ಆಫ್ರಿಕಾದವರೆಗೂ ಸುದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವ ವಿಶಾಲ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. 1997ರಲ್ಲಿ ’ಗಲಾಥಿಯಾ ಕೊಲ್ಲಿ ವನ್ಯಜೀವಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯ’ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೂ ಅಂದರೆ 2021ರವರೆಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಪರಿಸರ, ಅರಣ್ಯ ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಸಚಿವಾಲಯವು ಈ ಗಲಾಥಿಯಾ ಕೊಲ್ಲಿಯನ್ನು ಭಾರತದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಕಡಲ ಆಮೆಗಳ ಆವಾಸಸ್ಥಾನಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ, ದುರಂತವೆಂದರೆ, ಇದೇ ಯೋಜನೆಗೆ ಹಾದಿ ಸುಗಮಗೊಳಿಸಲು ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ (2021) ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವನ್ಯಜೀವಿ ಮಂಡಳಿಯು ಈ ಅಭಯಾರಣ್ಯದ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು.

ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬರ್ ದ್ವೀಪವು ಹವಳದ ಬಂಡೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದು, ಅವುಗಳು ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿವೆ. ಈ ಹಾನಿಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು ಸರ್ಕಾರವು ರೂಪಿಸಿರುವ ತಂತ್ರವೆಂದರೆ, ಈ ಹವಳಗಳ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗವನ್ನು ನೆರೆಯ ದ್ವೀಪಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸುವುದು. ಆದರೆ, ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತ ಹಾಗೂ ಪೂರಕ ವಾತಾವರಣವಿದ್ದಾಗಲೂ ಸಹ ಈ ಸ್ಥಳಾಂತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿದ್ದು, ಇದರ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತವೆ.

ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು

1960ಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು, ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅಲ್ಪ ಸಂಖ್ಯೆಯ ನಿಕೋಬಾರೀಸ್ ಮತ್ತು ಶೋಂಪೆನ್ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು ಮಾತ್ರ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಶೋಂಪೆನ್ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರು ಬೇಟೆ ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ’ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದುರ್ಬಲ ಬುಡಕಟ್ಟು ಗುಂಪಾಗಿದೆ. ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಆಡಳಿತ ಕೇಂದ್ರವಾದ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಬೆಲ್ ಬೇ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ನಿಕೋಬಾರೀಸ್ ಜನರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಮಾಜಿ ಸೈನಿಕರ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಈ ಮೂಲಕ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ’ಮುಖ್ಯ ಭೂಭಾಗದ’ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. 2004ರ ಭೀಕರ ಸುನಾಮಿಯು ಭಾರಿ ಸಂಖ್ಯೆಯ ನಿಕೋಬಾರೀಸ್ ಮತ್ತು ಶೋಂಪೆನ್ ಜನರನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಉಳಿದ ಜನರನ್ನು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಬೆಲ್ ಬೇ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಎರಡು ವಸತಿ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಪುನರ್ವಸತಿಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ, ಈ ಕ್ರಮವು ಈ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರನ್ನು ಅವರ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕರಾವಳಿ ಜನ್ಮಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳಿಂದ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ದೂರವಾಗಿಸಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಜೀವನೋಪಾಯ ಮತ್ತು ಜೀವನಶೈಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆ ಕಾಡುಗಳನ್ನೇ ಆಧರಿಸಿದ್ದವು.

ತಮ್ಮನ್ನು ಸುನಾಮಿ ಪೂರ್ವದ ಮೂಲ ವಾಸಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಕಳುಹಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಅನೇಕ ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಶೋಂಪೆನ್ ಮತ್ತು ನಿಕೋಬಾರೀಸ್ ಜನರು ನಡೆಸಿದ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲಾಯಿತು ಅಥವಾ ತಡೆಹಿಡಿಯಲಾಯಿತು. ಈಗ ಈ ಹೊಸ ಯೋಜನೆಯಿಂದಾಗಿ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಕೇವಲ 237 ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೊಂದಿರುವ ಶೋಂಪೆನ್ ಮತ್ತು 1,094 ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೊಂದಿರುವ ನಿಕೋಬಾರೀಸ್ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು ತಮ್ಮ ಭೂಮಿ, ತೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಾರಿಕೆ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭೀತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಅವರ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೇ ಎದುರಾಗಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಗಂಡಾಂತರವಾಗಿದೆ.

ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ಯೋಜನೆಗೆ ದಾರಿ ಸುಗಮಗೊಳಿಸಲು ಈ ಹಿಂದೆ ’ಬುಡಕಟ್ಟು ಮೀಸಲು ಪ್ರದೇಶ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಅವರ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭೂಮಿಯ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಮೀಸಲು ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವುದು ಈ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರೊಂದಿಗೆ, ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ವಿನಾಶವನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲು ನೆರೆಯ ಕೆಲವು ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ವನ್ಯಜೀವಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯಗಳಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಈಗ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಈ ಬುಡಕಟ್ಟು ಸಮೂಹಗಳು ಆ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿರುವ ತಮ್ಮ ತೆಂಗಿನ ತೋಟಗಳನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಅವರಿಗೆ ಎದುರಾಗಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಶಿಪ್‌ಮೆಂಟ್ ಬಂದರು ಯೋಜನೆ

ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ಯೋಜನೆಯ ಕುರಿತಾದ ಬಹುಪಾಲು ವಿಮರ್ಶೆಗಳು ಸಂಭವನೀಯ ಪರಿಸರ ವಿನಾಶ ಮತ್ತು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಆಗುವ ಹಾನಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಸ್ವತಃ ಆ ಬಂದರಿನ ನಿರ್ಮಾಣದ ವಿಷಯವು ಸಾಕಷ್ಟು ಗಮನ ಸೆಳೆದಿಲ್ಲ. ವಿರೋಧ ಅಥವಾ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಗಳನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಲು, ಪ್ರಮುಖ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚಿನ ಎನ್‌ಜಿಟಿ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಾದಿಸಿರುವಂತೆ, ಕೆಲವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿದ್ದಾಗಲೂ ಸಹ ಈ ಯೋಜನೆಯು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಲು ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆಯ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಈ ಯೋಜನೆಯ ತಾರ್ಕಿಕತೆಗೆ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು peoplesdemocracy.in ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಹಡಗು ರವಾನೆ ಕೇಂದ್ರ ಅಥವಾ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಶಿಪ್‌ಮೆಂಟ್ ಬಂದರು ಎಂದರೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಬಂದರುಗಳಿಂದ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಸಮಯ ಮತ್ತು ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಹಡಗುಗಳಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿ ಇತರ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ ಬಂದರುಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುವ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ. ಭಾರತದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಾರತಕ್ಕೆ ರವಾನೆಯಾಗುವ ಸರಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇ. 75 ರಷ್ಟು ಭಾಗವು ನೇರವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಬಂದರುಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಸಾಗಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಉಳಿದ ಶೇ. 25ರಷ್ಟು ಸರಕುಗಳು ಹಡಗು ರವಾನೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ಮೂರರಷ್ಟು ಭಾಗವು ವಿದೇಶಿ ಬಂದರುಗಳಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಭಾರತದ ಸರಕು ಸಾಗಣೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಶಿಪ್‌ಮೆಂಟ್ ಹಬ್‌ಗಳೆಂದರೆ ಕೊಲಂಬೊ, ಸಿಂಗಾಪುರ, ಮಲೇಷ್ಯಾದ ಕ್ಲಾಂಗ್ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಗಲ್ಫ್ ಬಂದರುಗಳು. ಈ ಹಡಗು ರವಾನೆ ವೆಚ್ಚಗಳಿಂದಾಗಿ ಭಾರತವು ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಅಂದಾಜು 200 ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಬಂದರುಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆದಾಯವನ್ನು ಗಳಿಸುವ ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನೂ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಕೊರತೆಯನ್ನು ನೀಗಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ 20 ಮೀಟರ್‌ವರೆಗಿನ ಆಳವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕೇರಳದ ವಿಝಿಂಜಂ ಬಂದರು ಮತ್ತು ಕೊಚ್ಚಿಯ ವಲ್ಲಾರಪಾದಂ ಕಂಟೈನರ್ ಟರ್ಮಿನಲ್‌ನ ಆಧುನೀಕರಣದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಹೊಸದಾಗಿ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬಂದಿವೆ. ಈ ನಡುವೆ, ಮಲಕ್ಕಾ ಜಲಸಂಧಿಯ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದ ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಹಡಗು ಸಾಗಣೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ಮೂರನೇ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಶಿಪ್‌ಮೆಂಟ್ ಬಂದರಾಗಿ ಈ ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ವಿವರವಾದ ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯತಾ ವರದಿ ಅಥವಾ ಸಂಭವನೀಯ ಆದಾಯದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ಪೂರಕವಾದ ವರದಿ ನೀಡಿರುವ ಅದೇ ಸಲಹಾ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಈ ಹಿಂದೆ ನಡೆಸಿದ್ದ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ವಾದ ಮಂಡಿಸಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಆಂತರಿಕ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಅಥವಾ ವಾಣಿಜ್ಯ ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಲ್ಲದ ಇಂತಹ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಬಂದರನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರೆ, ಅದು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ಆ ವರದಿಗಳು ವಾದಿಸಿದ್ದವು. ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಆಶಯದ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಬೃಹತ್ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಪರಿಸರ ಹಾಗೂ ಮಾನವ ಜೀವಗಳ ನಷ್ಟವನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪಾಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ peoplesdemocracy.in ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಇದರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಗಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸಮರ್ಥನೆಗಳೂ ಸಹ ಅಷ್ಟೇ ಕಾಲ್ಪನಿಕವಾಗಿವೆ. ಚೀನಾ ತನ್ನ ‘ಸ್ಟ್ರಿಂಗ್ ಆಫ್ ಪರ್ಲ್ಸ್’ ತಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಾಗರ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು, ಮಲಕ್ಕಾ ಜಲಸಂಧಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಈ ಯೋಜನೆಯು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ವಾದಿಸುತ್ತಿದೆ; ಇದೇ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಎನ್‌ಜಿಟಿ ಸಹ ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ ನೀಡಲು ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಯೋಜನೆಯ ಹಿಂದೆ ಖಾಸಗಿ ಲಾಬಿ?

ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವ, ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಜಿದ್ದಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿರುವ ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ಯೋಜನೆಯೆ ಹಿಂದೆ ಖಾಸಗಿ ಲಾಬಿಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಇದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಈ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ-ಖಾಸಗಿ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಲ್ಲಿ (PPP – Public-Private Partnership) ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ದೇಶದ ಭದ್ರತೆ, ರಕ್ಷಣೆ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ, ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಸರ್ಕಾರ ಈ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಯೋಜನೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನ, ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಖಾಸಗಿ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಕೆಂಪು ಹಾಸು ಹಾಸಿರುವುದು ಇದರ ನೈಜ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿ ಗಲಾಥಿಯಾ ಕೊಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಬಂದರನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದರ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಕೇಂದ್ರ ಬಂದರುಗಳು, ಹಡಗು ಮತ್ತು ಜಲಮಾರ್ಗಗಳ ಸಚಿವಾಲಯವು ಶ್ಯಾಮ ಪ್ರಸಾದ್ ಮುಖರ್ಜಿ ಬಂದರು (ಕೊಲ್ಕತ್ತಾ) ಮೂಲಕ ಪ್ರಮುಖ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಟೇನರ್ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಶಿಪ್‌ಮೆಂಟ್ ಪೋರ್ಟ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತವಾಗಿ ’ಆಸಕ್ತಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ’ (EoI – Expression of Interest) ಅನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿತ್ತು.

ದೇಶೀಯ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಪ್ರಮುಖ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳಾದ ಅದಾನಿ ಪೋರ್ಟ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಎಕನಾಮಿಕ್ ಝೋನ್, ಜೆ.ಎಸ್.ಡಬ್ಲ್ಯೂ ಇನ್ಫ್ರಾಸ್ಟ್ರಕ್ಚರ್, ಲಾರ್ಸನ್ ಅಂಡ್ ಟೂಬ್ರೊ (ಎಲ್&ಟಿ), ಆಫ್ಕಾನ್ಸ್ ಇನ್ಫ್ರಾಸ್ಟ್ರಕ್ಚರ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್, ಎಸ್ಸಾರ್ ಪೋರ್ಟ್ಸ್, ನವಯುಗ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಮೇಘಾ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ತೀವ್ರ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸಿ ಬಿಡ್ ಸಲ್ಲಿಸಿವೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಕಂಟೇನರ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ, ರೈಲ್ ವಿಕಾಸ್ ನಿಗಮ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಂಪನಿಗಳು ಕೂಡ ಆಸಕ್ತಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿವೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ.

ನೆದರ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್ (ಡಚ್) ಮೂಲದ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಡ್ರೆಜ್ಜಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಸಾಗರ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಕಂಪನಿಯಾದ ರಾಯಲ್ ಬೋಸ್ಕಾಲಿಸ್ ವೆಸ್ಟ್‌ಮಿಂಸ್ಟರ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲ ವಿದೇಶಿ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳು ಕೂಡ ಬಿಡ್ ಮಾಡಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಬಂದಿದೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ಟೆಂಡರ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಕಂಪನಿಗಳ ಆಯ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. 2026ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎನ್‌ಜಿಟಿ ಯೋಜನೆಗೆ ಅಂತಿಮ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ ನೀಡಿದ ಬಳಿಕ, ಬಿಡ್ಡಿಂಗ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ಚುರುಕುಗೊಂಡಿದೆ. ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಸುಮಾರು 41 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯಿಂದ 48 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯದ ಬಂದರು ಯೋಜನೆಗೆ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳ ಬಿಡ್‌ಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಅಂತಿಮಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಬಂದರು ಯೋಜನೆಗೆ ಪಿಪಿಪಿ ಅಪ್ರೈಸಲ್ ಕಮಿಟಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದೆ. ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯದ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಬಂದರಿನ 55% ಪಾಲನ್ನು ಹೊಂದಲಿರುವ ಮುಖ್ಯ ಖಾಸಗಿ ಪಾಲುದಾರ ಸಂಸ್ಥೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಒಡೆತನದ ಕಂಪನಿಯೇ ಆಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದಾನಿ, ಎಲ್ & ಟಿ, ಜೆಎಸ್‌ಡಬ್ಲ್ಯೂ ನಂತಹ ಕಂಪನಿಗಳು ರೇಸ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯಾರು ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅಧಿಕೃತ ಘೋಷಣೆ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟದ ಅಂತಿಮ ಅನುಮೋದನೆಯ ಬಳಿಕ ಹೊರಬೀಳಲಿದೆ.

ಹೆಚ್‌ಪಿಸಿ ವರದಿ ಬಹಿರಂಗಕ್ಕೆ ಜೈರಾಮ್ ರಮೇಶ್ ಆಗ್ರಹ

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸಂಸದ ಹಾಗೂ ಮಾಜಿ ಪರಿಸರ ಸಚಿವ ಜೈರಾಮ್ ರಮೇಶ್ ಅವರು ಕೇಂದ್ರ ಪರಿಸರ ಸಚಿವ ಭೂಪೇಂದರ್ ಯಾದವ್ ಅವರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದು, ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಯು ’ಸಮಗ್ರ ಮತ್ತು ದೃಢವಾದ’ ಪರಿಸರ ಪ್ರಭಾವದ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬ ಸರ್ಕಾರದ ವಾದವನ್ನು ಸವಾಲು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಯೋಜನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ರಚಿಸಲಾದ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಸಮಿತಿಯ (ಹೆಚ್‌ಪಿಸಿ) ವರದಿಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು ಮೇ 1 ರಂದು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ’ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳಲಾಗುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ’ (FAQ) ಕೈಪಿಡಿಯು ಯೋಜನೆಯ ಪರವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಹೊಂದಿರುವ ನಿಲುವು ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿದೆ.

ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಪರಿಸರದ ಮೇಲಾಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಭಾವ್ಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಪರಿಸರ ನಿರ್ವಹಣಾ ಯೋಜನೆ (ಇಎಂಪಿ) ಮೂಲಕ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದೆ.

ಶೋಂಪೇನ್ ಮತ್ತು ನಿಕೋಬಾರೀಸ್ ಆದಿವಾಸಿಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಧಕ್ಕೆ ಬರದಂತೆ 2004 ಮತ್ತು 2015ರ ಬುಡಕಟ್ಟು ನೀತಿಗಳ ಅನ್ವಯ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಹಾಗೂ ಬುಡಕಟ್ಟು ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಸಚಿವಾಲಯದಿಂದ ನಿರಾಕ್ಷೇಪಣಾ ಪತ್ರ (ಎನ್‌ಒಸಿ) ಪಡೆಯಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದೆ.

ಸರ್ಕಾರದ ಈ FAQ ವರದಿಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿರುವ ಜೈರಾಮ್ ರಮೇಶ್, ಸರ್ಕಾರದ ವಾದಗಳು ’ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಅವಮಾನ’ ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸರ್ಕಾರವು ’ಸಮಗ್ರ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿರುವ ಅಧ್ಯಯನವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಕೇವಲ 9 ದಿನಗಳ (ಡಿಸೆಂಬರ್ 14-22, 2020) ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಕೇವಲ 7 ದಿನಗಳ (ಫೆಬ್ರವರಿ 12-18, 2021) ಆಮೆಗಳ ಸಮೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ದಾಖಲೆ ಸಮೇತ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನಿಯಮಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಅಂಡಮಾನ್-ನಿಕೋಬಾರ್‌ನಂತಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಲಯದ ಬೃಹತ್ ಬಂದರು ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ 2 ರಿಂದ 3 ಋತುಗಳ ಕಾಲ ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಸಮಗ್ರ ಪರಿಸರ ಪ್ರಭಾವದ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಬೇಕಿರುವುದು ಕಡ್ಡಾಯ. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಕೇವಲ ಚಳಿಗಾಲದ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ’ರಾಪಿಡ್ ಇಐಎ’ ಮುಗಿಸಿ ಕೈತೊಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಆಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಎನ್‌ಜಿಟಿ ಆದೇಶದಂತೆ ರಚಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಸಮಿತಿಯ ವರದಿಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಪರಿಸರ ಸಚಿವಾಲಯವು ’ಗೌಪ್ಯ’ ಎಂದು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಈಂಕಿ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ನಿಜವೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಆ ಸಮಿತಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ವರದಿಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಏಕೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಮತ್ತು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಖೇದಕರ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಪರಿಸರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ಅರಣ್ಯ ನಾಶ, ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರ ಹಕ್ಕುಗಳು ಮುಂತಾದ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತಾದ ಪ್ರಮುಖ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ, ನಿಯಂತ್ರಕ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಪ್ರಾಧಿಕಾರಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ’ರಕ್ಷಣೆ’, ’ಭದ್ರತೆ’ ಮತ್ತು ’ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ’ ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನು ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಜರುಗುತ್ತಿರುವ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಮುಂದಿನ ಹಂತವು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಈ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಟೀಕಿಸುವ ಅಥವಾ ಆಕ್ಷೇಪಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ’ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳು’ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುವ ಕೆಲಸ ಈಗಾಗಲೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಎಂತಹ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತ.