‘ಅಕ್ರಮ ವಲಸಿಗರ ಪರಿಶೀಲನೆ’ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾಳಿ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಮೇಲೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಪೊಲೀಸರಿಂದ ದೌರ್ಜನ್ಯ: ಜಂಟಿ ಸತ್ಯಶೋಧನಾ ವರದಿ

ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ “ಅಕ್ರಮ ವಲಸಿಗರ ಪರಿಶೀಲನೆ” ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬಂಗಾಳಿ ಮಾತನಾಡುವ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ವರ್ಗದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೊಫೈಲಿಂಗ್ ಮಾಡಿ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಬಂಧನ, ಹಲ್ಲೆ ಹಾಗೂ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಶೋಧಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿವಿಧ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿವೆ. 

ಪೀಪಲ್ಸ್ ಯೂನಿಯನ್ ಫಾರ್ ಸಿವಿಲ್ ಲಿಬರ್ಟೀಸ್ (ಪಿಯುಸಿಎಲ್), ಆಲ್ ಇಂಡಿಯಾ ಲಾಯರ್ಸ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ​​ಫಾರ್ ಜಸ್ಟೀಸ್ (ಎಐಎಎಲ್ಎಜೆ), ಡೊಮೆಸ್ಟಿಕ್ ವರ್ಕರ್ಸ್ ರೈಟ್ಸ್ ಯೂನಿಯನ್ (ಡಿಡಬ್ಲ್ಯೂಆರ್‌ಯು), ಆಲ್ ಇಂಡಿಯಾ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಆಫ್ ಟ್ರೇಡ್ ಯೂನಿಯನ್ಸ್ (ಎಐಸಿಸಿಟಿಯು), ಎನ್‌ಎನ್‌ಡಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಸತ್ಯಶೋಧನಾ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು ಪೊಲೀಸರ ಈ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವರದಿಯ ವಿವರಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಆಗಸ್ಟ್ 8 ರಿಂದ ನಗರದ ಕನಿಷ್ಠ 10 ರಿಂದ 12 ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ಮುಂಜಾನೆಯ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು ವಾಸಿಸುವ ವಸಾಹತುಗಳಿಗೆ ದಿಢೀರ್ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ ಪೊಲೀಸರು, ಅಲ್ಲಿನ ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದರು. ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಆಧಾರ್ ಹಾಗೂ ಪ್ಯಾನ್ ಕಾರ್ಡ್‌ಗಳಂತಹ ಅಧಿಕೃತ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ವಿವರಣೆ ನೀಡದೆ ಪುರುಷರು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಬದಲಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಂಟಪಗಳು, ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಟಪಗಳು ಹಾಗೂ ಸಮಾವೇಶ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಸುಮಾರು 10 ರಿಂದ 12 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಂಧನದಲ್ಲಿಡಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ವರದಿ ತಿಳಿಸಿದೆ.

ಸತ್ಯಶೋಧನಾ ತಂಡವು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದರ್ಶಿಗಳ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಒಂದು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾದ ಪುರುಷರ ಮೇಲೆ ಲಾಠಿ ಪ್ರಹಾರ ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗುವಾಗ ಪೊಲೀಸರು ಗೇಟ್‌ಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಸಿಸಿಟಿವಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕಿ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ಖಾಸಗಿ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಫೋನ್‌ಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬಂಧಿತರಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೂ ಹಾಲುಣಿಸುವ ತಾಯಂದಿರು ಇದ್ದು, ಮಕ್ಕಳು ತೀವ್ರ ಆತಂಕದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದಾಗ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಲುಣಿಸುವ ತಾಯಂದಿರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಖಾಸಗಿ ಸ್ಥಳ ಅಥವಾ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಹ ಒದಗಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ಪೊಲೀಸರು ನಡೆಸಿದ ಈ ಪರಿಶೀಲನೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಸಮಂಜಸ ಹಾಗೂ ಅನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ವರದಿ ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯೂ ವಿಭಿನ್ನ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆಧಾರ್ ಮತ್ತು ಮತದಾರರ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಮಾನ್ಯವೆಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಒಂದು ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಂತೂ ತಾವು ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಲು ಜನರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಿಸಲಾಯಿತು. ಬಂಧಿತರಿಗೆ ಶೌಚಾಲಯ ಬಳಕೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡದೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ತಡೆಯಲಾಯಿತು ಹಾಗೂ ವಕೀಲರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ನಿರಾಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಎಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ, ಅವರ ಮೇಲಿರುವ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಆಧಾರಗಳೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ನೆರವಿಗೆ ಬಂದ ವಕೀಲರು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕುಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಬೆದರಿಕೆ ಒಡ್ಡಿದರು.

ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟವರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪೊಲೀಸರು ಯಾವುದೇ ಏಕೀಕೃತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. “ಶಂಕಿತ ವಿದೇಶಿಯರು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾದವರನ್ನು ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ನ್ಯಾಯನಿರ್ಣಯ ಪ್ರಾಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ. ಆಗಸ್ಟ್ 8 ರಂದೇ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರ ಪೊಲೀಸ್ ಆಯುಕ್ತರು, ಕರ್ನಾಟಕ ಡಿಜಿಪಿ ಹಾಗೂ ಗೃಹ ಸಚಿವರಿಗೆ ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸಿದರೂ, ಆಗಸ್ಟ್ 9 ರಂದು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ಈ ಬಾರಿ ಜನರನ್ನು ಛತ್ರಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಬದಲು ಮನೆಗಳ ಒಳಗಡೆಯೇ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು.

ಬಂಗಾಳಿ ಮಾತನಾಡುವ, ಕಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗದ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಲಾಗಿದೆ

ವಲಸೆ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿಯರ ಕಾಯ್ದೆ, 2025 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಅಧಿಕಾರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಇದ್ದರೂ, ಕೇವಲ ಬಂಗಾಳಿ ಭಾಷೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅನೌಪಚಾರಿಕ ವಸಾಹತುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನು ವಿದೇಶಿಗರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ವರದಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ರಾಜ್ಯ ವಿರುದ್ಧ ಅನ್ವರ್ ಅಲಿ ಸರ್ಕಾರ್ ಪ್ರಕರಣದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ಸಂವಿಧಾನದ 14 ನೇ ವಿಧಿಯಡಿ ಯಾವುದೇ ವರ್ಗೀಕರಣವು ತಾರ್ಕಿಕ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಬಂಗಾಳಿ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲು ಯಾವುದೇ ತಾರ್ಕಿಕ ಆಧಾರವಿಲ್ಲ. ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಸಂಕೀರ್ಣಗಳಲ್ಲಿರುವ ಬಂಗಾಳಿ ಮಾತನಾಡುವ ವೈಟ್-ಕಾಲರ್ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟದೆ, ಕೇವಲ ಬಡ ಕಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗವನ್ನು ಗುರಿಮಾಡಿರುವುದು “ಜನ್ಮಸ್ಥಳ”ದ ಆಧಾರದ ಮೇಲಿನ ತಾರತಮ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಸಂವಿಧಾನದ 15(1) ಮತ್ತು 15(2) ವಿಧಿಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗಿದೆ.

ಬಂಧನದ ವಿರುದ್ಧದ ಸುರಕ್ಷತಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ‘ಪರಿಶೀಲನೆ’ಯನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ

ಮೇನಕಾ ಗಾಂಧಿ ವರ್ಸಸ್ ಯೂನಿಯನ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಾಂಗದ ಕ್ರಮವು ನ್ಯಾಯಯುತ ಮತ್ತು ಸಮಂಜಸವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು ಎಂದು ವರದಿ ಹೇಳಿದೆ. ಬಲವಂತದ ಬಂಧನವನ್ನು ಕೇವಲ “ಪರಿಶೀಲನೆ” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯವು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಆಯೋಗ v. ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಲೂಯಿಸ್ ಡಿ ರೇಡ್ಟ್ v. ಭಾರತ ಒಕ್ಕೂಟ ಪ್ರಕರಣಗಳಂತೆ, 21ನೇ ವಿಧಿಯು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ “ವ್ಯಕ್ತಿ”ಯ ಜೀವ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಗುಜರಾತ್ ಸ್ಟೀಲ್ ಟ್ಯೂಬ್ಸ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ವಿ.ಆರ್. ಕೃಷ್ಣ ಅಯ್ಯರ್ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹಾಗೂ ಇನ್ ರೆ: ಡೆಮೋಲಿಷನ್ ಪ್ರಕರಣದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ಭಾರತೀಯ ಕಾನೂನು ಸಾಮೂಹಿಕ ಶಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯ ಅಪರಾಧದ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ವರದಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ. ವಿದೇಶಿ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವ ಅಧಿಕಾರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಿದ್ದರೂ, ಅದು ನಾಗರಿಕರನ್ನು ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಬಂಧನ, ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸುವ ಪರವಾನಗಿಯಾಗಬಾರದು. ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಟಪಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿಟ್ಟು, ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಬಂಧನದ ಕಾರಣ ತಿಳಿಸದಿರುವುದು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸಂವಿಧಾನದ 22ನೇ ವಿಧಿ, ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕ ಸುರಕ್ಷಾ ಸಂಹಿತಾ ಮತ್ತು ಡಿಕೆ ಬಸು ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗಿದೆ.

‘ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲ’

ಮೊಹಮ್ಮದ್ ರಹೀಮ್ ಅಲಿ ವರ್ಸಸ್ ಸ್ಟೇಟ್ ಆಫ್ ಅಸ್ಸಾಂ ಪ್ರಕರಣದಂತೆ, ವಿದೇಶಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಅನುಮಾನದ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಬಳಿ ಮೊದಲೇ ಸೂಕ್ತ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳಿರಬೇಕು. ಪೌರತ್ವ ನಿರ್ಣಯವು ಅರೆ-ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಲಾಲ್ ಬಾಬು ಹುಸೇನ್ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ತಕ್ಷಣವೇ ದಾಖಲೆ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಬಂಗಾಳಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಕ್ಕೇ ವಿದೇಶಿ ಪ್ರಜೆ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನು ಆಧಾರವಿಲ್ಲ. ಇದು ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಮತ್ತು ವಾಸಿಸುವ ಸಂವಿಧಾನದ 19(1)(d) ಮತ್ತು 19(1)(e) ವಿಧಿಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕಿನ ಮೇಲಿನ ಗಂಭೀರ ದಾಳಿಯಾಗಿದೆ.

ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯದ ಪತ್ರವು ಪೌರತ್ವ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿಯರ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ: ವರದಿ

ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಪಡೆ ಮತ್ತು ಹಿಡುವಳಿ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸುವ ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯದ ಪತ್ರ (2 ಮೇ 2025, ಮೆಮೊ ಸಂಖ್ಯೆ 25022/28/2020-FI, ಭಾಗ III) ವನ್ನು ಪೊಲೀಸರು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಈ ಕಾರ್ಯಾಂಗದ ಪತ್ರವು 1946 ರ ವಿದೇಶಿಯರ ಕಾಯ್ದೆ ಅಥವಾ 1955 ರ ಪೌರತ್ವ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸೂಕ್ತ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಮೇಲ್ಮನವಿ ಅವಕಾಶ ನೀಡದೆ ಹಾಗೂ ಜೀವನಾಧಾರ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ನೀಡದೆ ನಡೆಸುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಅಧಿಕಾರಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಯುತ ವಿಚಾರಣೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದೇ ರೀತಿಯ ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯದ ಪತ್ರ ಆಧರಿಸಿ ದೆಹಲಿ ಪೊಲೀಸರು ನಡೆಸಿದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ನಂತರ ಜೂನ್ 2025 ರಲ್ಲಿ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಸುನಾಲಿ ಖಾತುನ್ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ವರದಿ ಸ್ಮರಿಸಿದೆ. ಭೋದು ಸೇಖ್ ವರ್ಸಸ್ ಯೂನಿಯನ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ರಾಜ್ಯವು “ತೀವ್ರ ಆತುರದಿಂದ” ವರ್ತಿಸಿದೆ ಎಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿ ಗಡೀಪಾಟನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ವಾಪಸ್ ಕರೆತರುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿತ್ತು. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಸಹ ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮವು ಸೂಕ್ತ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಪ್ರಕರಣವೇ ಸಾಕ್ಷಿ.

ವಿದೇಶಿಯರ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬಹುದು: ವರದಿ

ವರದಿಯು ಈ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1, 2025 ರಂದು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ವಲಸೆ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿಯರ ಕಾಯ್ದೆ 2025 ರ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದೆ. ಈ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ವಿದೇಶಿಯರ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಗಳಿಗೆ (Foreigners Tribunals) ಮಾತ್ರ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ವಿದೇಶಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ವಿಶೇಷ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ. ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯ ಮುಂದೆ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಒದಗಿಸುವ ಹೊರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲಿರುತ್ತದೆ. 2026 ರ ಸಬಿತ್ರಿ ಡೇ ಅಲಿಯಾಸ್ ಸ್ವಸ್ತಿ ಡೇ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲೂ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಪೌರತ್ವ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆರ್ಟಿಕಲ್ 21 ರಂತೆ ನ್ಯಾಯಯುತ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.

ಬೆಂಗಳೂರು ಪೊಲೀಸರು ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರ ಆಧಾರಿತ ನಿರ್ಣಯದ ಬದಲಿಗೆ ಭಾಷಾ ಮತ್ತು ವರ್ಗ ಪ್ರೊಫೈಲಿಂಗ್ ಬಳಸಿರುವುದಾಗಿ ಸತ್ಯಶೋಧನಾ ತಂಡ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದೆ. ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ ನಡೆಸುವ ಈ ಪೊಲೀಸ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು, ಭಾಷೆ, ಉದ್ಯೋಗ ಅಥವಾ ವಾಸಸ್ಥಳದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬಂಧಿಸುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕು, ಪರಿಶೀಲನಾ ಅಭಿಯಾನದ ಕಾನೂನು ಆಧಾರ ಹಾಗೂ ಎಸ್‌ಒಪಿಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕಗೊಳಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅಕ್ರಮ ಬಂಧನ ಹಾಗೂ ಹಲ್ಲೆಯ ಆರೋಪಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ತನಿಖೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಒತ್ತಾಯಿಸಿವೆ. 

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, “ರಾಜ್ಯವು ವಲಸೆ ಕಾನೂನನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ವಲಸೆ ಕಾನೂನಿನಂತೆ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹವನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದು ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ” ಎಂದು ವರದಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದೆ.